انوار الملکوت ج1
جلد اول از مجموعۀ «انوار ملکوت» اثر ارزشمند حضرت علّامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه بوده که مشتمل بر مباحث «نور ملکوت روزه»، «نور ملکوت نماز» و «نور ملکوت مسجد» میباشد که با بیانی شیوا به آدابِ اعمال مذکور با توجه به جنبۀ ملکوتیِ آنها، در حدّ ظرفیت مخاطب پرداختهاند. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیۀ «کُتِب علیکم الصّیام» • حقیقت روزه فقط امساک در خوردن و آشامیدن نیست • اهمیت روزه در وصول به ملکۀ تقویٰ • جان و روح روزه عبارت است از ضعیف نمودن قوای شیطانی • بعد از افطار باید معلّق بین خوف و رجا بود • نماز وسیلهای برای محو حقیقت خود در عظمتِ حضرت حق • حقیقت نماز حضور قلب است و حضور قلب مستلزم نفی خواطر • تفسیر آیات مربوط به «اقامۀ نماز» • به واسطۀ نماز نفس وسیع میشود و مرغ روح به عالم قدس اوج میگیرد • نماز متجلّی شدن به انوار جمال حق • نماز، راه به سوی توحید است و قطع نماز از وحدت، موجب شرک و به کثرت آمدن است • کیفیت برخی نمازهای وارده در دستورات دین • علت استحباب خواندن نماز در مسجد • مؤمن مسجد را تعمیر میکند؛ به تعمیر ظاهری و باطنی • کیفیت ساختن مسجد • نباید کارهای منافیِ نماز در مسجد انجام شود • لزوم حضور در مساجدی که بنای آنها بر اساس تقوا است
مرتب سازی:
انوار الملکوت ج1
179و همچنین در سفینة البحار نقل میکند از أسرار الصلاة عن أبیجعفر علیه السّلام قال:
أوّلُ ما یُحاسَبُ بِه العَبدُ الصّلاةُ، فَإنْ قُبِلَتْ قُبِلَ ما سِواها. إنّ الصّلاةَ إذا إرتَفَعَتْ فی وَقتِها رَجَعَتْ إلی صاحِبِها و هی بَیضاءٌ مُشرِقَةٌ، تَقولُ: حَفِظتَنِی حَفَظَکَ اللهُ! و إذا ارتَفَعَت فی غَیرِ وَقتِها بِغَیرِ حُدودِها رَجَعَت إلی صاحِبِها و هی سَوداءٌ مُظلَمَةٌ، تَقولُ: ضَیَّعتَنی ضَیَّعَکَ اللهُ!1
باید نماز را در اوقات خود با شرائط و آداب بجای آورد
بنابراین باید در حفظ نماز بسیار کوشید و آن را در اوقات خود با شرائط و آداب بجای آورد.
در کتاب من لا یحضره الفقیه روایت میکند که:
و قالَ النَّبِیُّ صلّی الله علیه و آله و سلّم: ما مِن صَلاةٍ یَحضُرُ وَقتُها إلاّ نادَی مَلَکٌ بَینَ یَدَیِ النّاسِ: أیُّها النّاسُ! قُومُوا إلَی نِیرانِکُمُ الَّتِی أوقَدتُمُوها عَلَی ظُهُورِکُم فَأطفِئُوها بِصَلاتِکُم.2
- سفینة البحار، ج ٢، ص ٤٤ طبع رحلی؛ و ج ٦، ص ٣٣٣ طبع جدید: [امام باقر علیه السّلام فرمودند: اوّلین سؤالی که از فرد در روز قیامت میشود مربوط به نماز است. اگر نمازش مقبول شد بقیّه اعمالش مقبول میشود. نماز وقتی که در اوّل وقت خوانده شود بالا میرود و دوباره بسوی نمازگزار برمیگردد درحالیکه نور از آن تابنده و روشن است و میگوید: حقّ مرا خوب اداء کردی خدای ترا حفظ نماید و اگر در غیر از وقت خود اداء شود وقتی که به صاحبش برمیگردد تاریک و سیاه است و میگوید: مرا ضایع کردی خدا ترا ضایع نماید. مترجم]
- من لا یحضره الفقیه، ج ١، ص ٢٠٨: [پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم فرمودند: هرگاه وقت نماز شود فرشتهای در میان مردم ندا درمیدهد: ای مردم بپاخیزید و آتشی را که بر پشت خود از گناهان روشن نمودید با اداء نماز خاموش نمائید. مترجم]