
انوار الملکوت ج1
جلد اول از مجموعۀ «انوار ملکوت» اثر ارزشمند حضرت علّامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه بوده که مشتمل بر مباحث «نور ملکوت روزه»، «نور ملکوت نماز» و «نور ملکوت مسجد» میباشد که با بیانی شیوا به آدابِ اعمال مذکور با توجه به جنبۀ ملکوتیِ آنها، در حدّ ظرفیت مخاطب پرداختهاند. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • تفسیر آیۀ «کُتِب علیکم الصّیام» • حقیقت روزه فقط امساک در خوردن و آشامیدن نیست • اهمیت روزه در وصول به ملکۀ تقویٰ • جان و روح روزه عبارت است از ضعیف نمودن قوای شیطانی • بعد از افطار باید معلّق بین خوف و رجا بود • نماز وسیلهای برای محو حقیقت خود در عظمتِ حضرت حق • حقیقت نماز حضور قلب است و حضور قلب مستلزم نفی خواطر • تفسیر آیات مربوط به «اقامۀ نماز» • به واسطۀ نماز نفس وسیع میشود و مرغ روح به عالم قدس اوج میگیرد • نماز متجلّی شدن به انوار جمال حق • نماز، راه به سوی توحید است و قطع نماز از وحدت، موجب شرک و به کثرت آمدن است • کیفیت برخی نمازهای وارده در دستورات دین • علت استحباب خواندن نماز در مسجد • مؤمن مسجد را تعمیر میکند؛ به تعمیر ظاهری و باطنی • کیفیت ساختن مسجد • نباید کارهای منافیِ نماز در مسجد انجام شود • لزوم حضور در مساجدی که بنای آنها بر اساس تقوا است
انوار الملکوت ج1
178متکفّل این غرض اوّلاً نماز است که قلبهای آنها را به خدا میپیوندد و آنها را از هر خاطرهای جز خدا خالی و رها میکند، و ثانیاً زکات است که قدری از مال که نمونۀ هستی آنهاست از آنها میگیرد؛ و اینست تحقیقاً دین استوار و بر اساس حقیقت، نه مجاز و اعتبارات.
خَطَبَ أمِیرُالمُؤمِنینَ علیه السّلام بِذِی قارٍ فَحَمِدَ اللهَ و أثنَی عَلَیهِ، ثُمَّ قالَ:
أمّا بَعدُ: فَإنَّ اللهَ تَبارَکَ و تَعالَی بَعَثَ مُحَمَّدًا صلّی الله علیه و آله و سلّم بِالحَقِّ لِیُخرِجَ عِبادَهُ مِن عِبادَةِ عِبادِهِ إلَی عِبادَتِهِ، و مِن عُهُودِ عِبادِهِ إلَی عُهُودِهِ، و مِن طاعَةِ عِبادِهِ إلَی طاعَتِهِ، و مِن وَلایَةِ عِبادِهِ إلَی وَلایَتِهِ، بَشِیرًا و نَذِیرًا [و داعِیًا إلَی اللهِ بِإذنِهِ] و سِراجًا مُنِیرًا.1
نماز موجب انقطاع بنده است بسوی خدا و بریدن از تمام ارباب متفرّقون
و مهمترین امری که متکفّل این موضوع است نماز است که موجب انقطاع بنده است بسوی خدا، و بریدن از تمام ارباب متفرّقون و اتّصال به خدای واحد قهّار. لذا اوّل چیزی که از بنده در روز قیامت پرسش میشود نماز است.
فی عُیُونِ الأخبارِ بِإسنادِه إلی الرّضا [بِالإسنادِ المَذکُورِ فی إسباغِ الوُضُوءِ عَنِ الرِّضا] عَن أبِیهِ علیهما السّلام قالَ: قالَ رَسولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم: إذا کانَ یَومُ القِیامَةِ یُدعَی بِالعَبدِ، فَأوَّلُ شَیءٍ یُسألُ عَنهُ الصَّلاةُ، فَإذا جاءَ بِها تامَّةً و إلاّ زُخَّ [زُجَّ] فی النّار.2
- الکافی، ج ٨، ص ٣٨٦: [امّا بعد: خدای تبارک و تعالی محمّد را به حقّ فرستاد تا بندگانش را از عبادت و انقیاد در برابر بندگانش رها سازد و به اطاعت و عبودیّت در برابر خود درآورد. و از التزام به خواستهای بندگانش خارج سازد و به التزام به خواستهای خودش متوجّه نماید و از طاعت بندگانش به طاعت خود وادار سازد و از استیلاء و سیطره بندگانش به ولایت خود وارد سازد و بشارت و بیم دهنده و چراغ فروزان قرار داد. مترجم]
- وسائل الشیعة، ج ١، ص ٢١٤ طبع رحلی؛ و ج ٤، ص ٢٩ طبع اسلامیه: [در کتاب عیون اخبار الرّضا از امام رضا از موسی بن جعفر علیهم السّلام روایت است که فرمود: رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم فرمودند: در روز قیامت بنده را میخوانند، اوّل چیزی که از او سؤال میشود راجع به نماز او است اگر نمازهایش صحیح و تمام بود اهل نجات خواهد شد و اگر در نماز سستی کرده باشد در آتش خواهد افتاد. مترجم]
