لمعات الحسین علیه السلام

 ٤ ـ همین مرگ، اشراف و بزرگان قوم ما را نابود كرد؛ همچنانكه اقوام و طوائف پیشین را نابود كرد.

 ٥ ـ اگر پادشاهان و مقتدران عالم در این جهان جاودانه زیست مى‌نمودند، ما هم مى‌توانستیم مخلّد بمانیم،؛ و اگر بزرگان مى‌ماندند ما نیز باقى بودیم؛ ولى بقاء و خلودى نیست.

 ٦ ـ پس به شماتت كنندگان ما بگوئید: هان بیدار شوید و به هوش آئید! كه بزودى آنان نیز مانند ما به مرگ و نیستى مى‌رسند!

 و پس از این تمثّل، حضرت به خطبه خود بدین طریق ادامه دادند كه:

 و سوگند بخدا كه پس از واقعه شهادتِ من، بدانچه دل بسته‌اید نمى‌رسید! و درنگ نمى‌كنید در این جهان مگر به قدر سوارى یك اسب؛ كه ناگاه روزگار، همچون سنگ آسیا به دور شما بگردد و چون محور آسیا در شما گیر كند و شما را به قلق و تشویش و اضطراب اندازد!

 این عهدى است كه پدر من با من، از جدّ من نموده است. حال رأى خود و همدستان خود را روى هم گرد آورید! و مجتمعاً فكر كنید و تصمیم‌