لمعات الحسین علیه السلام
برخی از کلمات و مواعظ و خطب حضرت سید الشهدا
کتاب لمعات الحسین علیه السلام تالیف گران‌سنگ حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی قدس سره است. این کتاب شریف حاوی برخی کلمات و مواعظ و خُطَبِ دُرربارِ سید و سالار شهیدان، حضرت اباعبدالله الحسین علیه‌السلام، با ذکر مدارک معتبر همراه با ترجمه‌ای شیوا و مختصر از حضرت علامه می‌باشد. هدف ایشان از اینکه از شرح و بسط خودداری کرده و فقط به ترجمه اکتفا شده، این بود كه به واسطه ايجاز و اختصار، قابل آن باشد كه بر روى پردهها و تابلوها نوشته شده و در مجالس و محافل، خصوصاً مجالس عزاداری و تکایا همچون اشعار محتشم نصب گردد، تا شرکت‌کنندگان، در عین استفادۀ سمعی از خُطَبا و گویندگانِ راستین، استفادۀ بصری نیز نموده و عین آن کلمات را حفظ، و سرمشقِ زندگی و عمل خود قرار دهند. مضاف بر آن، وقایع شهادت سیدالشهداء علیه‌السلام در روز عاشورا با استناد به منابع معتبر نیز در این رساله ذکر شده است.
لمعات الحسین علیه السلام
73سِنِینَ کسِنى یوسُفَ! وَسَلِّطْ عَلَیهِمْ غُلَامَ ثَقِیفٍ، فَیسُومَهُمْ کأْسًا مُصَبَّرَة! فَإنَّهُمْ کذَّبُونَا وَ خَذَلُونَا وَ أَنْتَ رَبُّنَا! عَلَیک تَوَکلْنَا! وَ إلَیک أَنَبْنَا! وَ إلَیک الْمَصِیرُ!1
«چون اصحاب عُمَر بن سعد بر مركب‌هاى خود سوار شده و آماده جنگ با حضرت سید الشّهداء علیه السّلام شدند، حضرت، بُرَیرَ بن خُضَیر را براى موعظه لشكر بفرستاد.
بُریر هر چه آنان را پند و اندرز داد گوش ندادند، و هر چه آنها را متذكّر و متنبّه نمود از آن سودى
- اين خطبه را در «لهوف» از ص ٨٥ تا ص ٨٨ آورده است. و در «نفس المهموم» ص ١٤٩ و ١٥٠، و در «مقتل مقرّم» از ص ٢٦٢ تا ص ٢٦٤، و در «مقتل خوارزمى» ج ٢، ص ٦ و ٧، و در «ملحقات إحقاق الحقّ» ج ١١، ص ٦٢٤ و ٦٢٥ آورده است؛ و در «ملحقات» از خوارزمى با همين عباراتى که نقل کرديم با مختصر اختلاف. و از علّامه ابن عساکر دمشقى در تاريخش (بنا بر آنچه در ص ٣٣٣ از منتخب آن وارد است) نيز با مختصر اختلافى در لفظ وارد است. در «کشف الغمّة» ص ١٨١، مختصرى از آنرا آورده است. و در «تحف العقول» از ص ٢٤٠ تا ص ٢٤٢، تحت عنوان نامه حضرت به اهل کوفه ذکر کرده است. و شيخ طبرسى در «احتجاج» در ص ٢٤ و ٢٥، ج ٢ از طبع نجف، از مصعب بن عبد الله تا آخر اشعار تمثّل حضرت را آورده است.