لمعات الحسین علیه السلام

خروج من براى اصلاح امّت جدّم محمّد صلّى الله علیه و آله مى‌باشد.

 من مى‌خواهم امر به معروف نمایم، و نهى از منكر كنم؛ و به سیره و سنّت جدّم، و آئین و روش پدرم علىّ بن أبى طالب علیه السّلام رفتار كنم.

 پس هر كه مرا بپذیرد و به قبولِ حقّ قبول كند، پس خداوند سزاوارتر است به حقّ.

 و هر كه مرا در این امر ردّ كند و قبول ننماید، پس من صبر و شكیبائى پیشه مى‌گیرم، تا آنكه خداوند میان من و میان این جماعت، حكم به حقّ فرماید؛ و اوست كه از میان حكم كنندگان مورد اختیار است.

 و این وصیت من است به تو اى برادر! و تأیید و توفیق من نیست مگر از جانب خدا؛ بر او توكّل كردم، و به سوى او بازگشت مى‌نمایم. و سلام بر تو و بر هر كه از هدایت پیروى نماید.

 و هیچ جنبش و حركتى نیست، و هیچ قوّه و قدرتى نیست؛ مگر به خداوند بلند مرتبه و بزرگ.»

مواعظ حضرت سید الشّهداء در تحریض و تشویق بر كارهاى پسندیده‌

 و از جمله خطبه‌هاى آن حضرت است كه علىّ بن‌