معاد شناسی ج10
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد دهم از این مجموعه پیرامون «حقیقت اعراف»، «حقیقت بهشت» و «حقیقت جهنم در قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • صفات و خصوصیات نفسانیۀ «اهل أعراف» • أعراف، موقف اهل عرفان است • رجال أعراف، اهلبیت علیهمالسلام هستند • بهشت و دوزخ در ملکوت زمین است • بهشت و جهنم در حال حاضر، آفریده شدهاند • معنای صحیح «لا إکراهَ فی الدّین» • شجرۀ طوبیٰ، درخت ولایت است • بهشت، حقیقت ولایت است • بهشت لقاء و جنّت ذات • بهشت قیامت، طلوع عالَمِ نفْس است • کیفیت پیدایش دوزخ • خلقت شیطان بر اساس مصلحت است • مسألۀ «امر بین الأمرین» از اسرار علوم است • اعتماد به دنیا، آتش است • بقاءِ عذاب و تناوب آن، مربوط به معصیتهای نفس است • حقیقت جهنم، حجاب و بُعد از رحمت خداست • ریشۀ جهنم، یأس از رحمت خداست • خلود و جاودانگی در بهشت و جهنم • پاسخ به اشکالات وارده بر خلود
مرتب سازی:
معاد شناسی ج10
249یعنى هستى و ارزش انسان به توحید و أصالتِ واقع بینى و واقعى بینى أصالت است، و چون دیده دل انسان نابینا شد، و یا دوبین شد و عالم هستى و تكوین را به دیده یك بین ننگریست، در این صورت دیگر انسان نیست. او باطل گراست. و معلوم است كه راهى به رشد و نموّ و ارتقاء ندارد، مسیر او مسیر بُعد و دورى است. و بالاخره به مظاهر دورى و بُعد كه دوزخ گدازان است میرسد. و معلوم است كه چون انسانیت خود را خراب، و نطفه رشد و تكامل و بصیرت را خفه كرده است، از بدترین خلائق خواهد بود.
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ الْمُشْرِكِينَ فِي نارِ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها أُولئِكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِ.1
«آن كسانى كه كافر شدهاند از اهل كتاب (چون یهود و نصارى، و به پیامبر اسلام ایمان نیاوردهاند) و كسانى كه به خداوند شرك آوردهاند، در آتش سوزان جهنّم بطور جاودان و خلود مىمانند؛ و ایشانند بدترین و خبیثترین مخلوقات.»
و بر همین اصلِ دوزخى بودن مشركان، كافران نیز جهنّمى هستند. زیرا با وجود درخشش نور توحید از سیماى رسالت پیامبر عظیم الشّأن اسلام، و دعوت به توحید حضرت واحدِ أحَد صَمدِ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ؛ عدم پذیرش و انقیاد، جز عنوان استكبار و گردنكشى عنوان دیگرى ندارد. مگر افرادى از كافران كه دنبال حق بوده و در جستجو و تفحّص بر آمدهاند، ولى
- آيه ٦، از سوره ٩٨: البيّنة