معاد شناسی ج10
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد دهم از این مجموعه پیرامون «حقیقت اعراف»، «حقیقت بهشت» و «حقیقت جهنم در قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • صفات و خصوصیات نفسانیۀ «اهل أعراف» • أعراف، موقف اهل عرفان است • رجال أعراف، اهلبیت علیهمالسلام هستند • بهشت و دوزخ در ملکوت زمین است • بهشت و جهنم در حال حاضر، آفریده شدهاند • معنای صحیح «لا إکراهَ فی الدّین» • شجرۀ طوبیٰ، درخت ولایت است • بهشت، حقیقت ولایت است • بهشت لقاء و جنّت ذات • بهشت قیامت، طلوع عالَمِ نفْس است • کیفیت پیدایش دوزخ • خلقت شیطان بر اساس مصلحت است • مسألۀ «امر بین الأمرین» از اسرار علوم است • اعتماد به دنیا، آتش است • بقاءِ عذاب و تناوب آن، مربوط به معصیتهای نفس است • حقیقت جهنم، حجاب و بُعد از رحمت خداست • ریشۀ جهنم، یأس از رحمت خداست • خلود و جاودانگی در بهشت و جهنم • پاسخ به اشکالات وارده بر خلود
مرتب سازی:
معاد شناسی ج10
246مىبخشد، و نیرو و قدرت میدهد، و حیات و علم افاضه میكند، و بینائى و شنوائى و هزاران حسّ، دائماً و لا ینقطع در موجودات به رحمت عامّه خود عنایت میكند؛ خود را و یا موجود دیگرى را مستقلّا ذى أثر بداند، و خدا را از اطلاق وجود و هستى و از نامتناهى بودن صفات و اسماء خود تنازل دهد، و در عالم تخیل او را بشكند و نسبت ناروا به او دهد؟
و لذا مىبینیم در هر جا كه شاخه اى از استكبار هست، همانجا شرك به خدا موجود است. غایة الامر درجات و مراتب شرك، تفاوت دارد؛ بعضىها مبتلا به شرك جلىّ، و غالب افراد مردم مبتلا به شرك خفىّ هستند.
تمام مراتب كبر و تكبّر و استكبار، براى خداوند است
خداوند بزرگ است، و بزرگى زیبنده اوست، زیرا هر بزرگى اى كه در تصوّر آید شعاعى و لمحه اى از بزرگى اوست. ذات أقدس او هر چه دعوى بزرگى كند حقّ است.
هُوَ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ.1
«اوست خداوند، آنكه هیچ معبودى غیر از او نیست؛ حاكم و حكمران مقتدر، و پاك و پاكیزه از هر نقص و عیب، و ایمنى دهنده، و مُسَیطِر و حافظ عالم و عالمیان، و قاهر و غالب بر جمیع مخلوقات، و داراى مقام جبروت و عظمت و بزرگى. پاك و مقدّس است خداوند از آنچه براى او از هر گونه شریك و انبازى كه قرار
- آيه ٢٣، از سوره ٥٩: الحشر