معاد شناسی ج10
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد دهم از این مجموعه پیرامون «حقیقت اعراف»، «حقیقت بهشت» و «حقیقت جهنم در قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • صفات و خصوصیات نفسانیۀ «اهل أعراف» • أعراف، موقف اهل عرفان است • رجال أعراف، اهلبیت علیهمالسلام هستند • بهشت و دوزخ در ملکوت زمین است • بهشت و جهنم در حال حاضر، آفریده شدهاند • معنای صحیح «لا إکراهَ فی الدّین» • شجرۀ طوبیٰ، درخت ولایت است • بهشت، حقیقت ولایت است • بهشت لقاء و جنّت ذات • بهشت قیامت، طلوع عالَمِ نفْس است • کیفیت پیدایش دوزخ • خلقت شیطان بر اساس مصلحت است • مسألۀ «امر بین الأمرین» از اسرار علوم است • اعتماد به دنیا، آتش است • بقاءِ عذاب و تناوب آن، مربوط به معصیتهای نفس است • حقیقت جهنم، حجاب و بُعد از رحمت خداست • ریشۀ جهنم، یأس از رحمت خداست • خلود و جاودانگی در بهشت و جهنم • پاسخ به اشکالات وارده بر خلود
مرتب سازی:
معاد شناسی ج10
245«و بعضى از مردم (همچون أخنَس بن شُرَیق كه یكى از منافقان بود) چنان در گفتار زیبا و دلفریب خود براى آنكه به متاع و بهره دنیوى برسد، چرب زبانى كند و دروغ بلافد كه تو را اى پیغمبر، زیبائى گفتارش به تعجّب درآورد. و از شدّت نفاق و كژى اى كه دارد، خدا را نیز بر صحّت گفتار و نیت باطن خود گواه گیرد، درحالىكه سختترین و شدیدترین دشمنان است.
و چون از محضر تو دور شود، آنچه در توان دارد بكار میگیرد براى آنكه در روى زمین فتنه و فساد كند، و حاصل مردم را از زراعت تباه كند، و نسل بشر را قطع كند. و خداوند فساد را دوست ندارد.
و چون به او از درِ نصیحت و اندرز گفته شود: از خدا بپرهیز و راه راستى و تقوى پیشه گیر، غرور و خودپسندى باطل و زشت او را فرا میگیرد. چنین كسى جهنّم براى او كافى است؛ و جهنّم بد آرامگاهى است.»
بلى این جهنّم آتشى است افروخته براى متكبّران و سركشان كه از حقّ تمرّد مىكنند، و این كبر و خودپسندى در هر صورت و لباسى پدید آید جهنّم با او خواهد بود.
از روشنترین مصادیق استكبار، شرك به خداست. یعنى چیزى را در قبال حضرت او مؤثّر دانستن، و در عالم وجود براى او تأثیر و اثرِ مستقلّ قائل شدن. و كدام گناه از این بالاتر كه كسى در برابر این خورشید عالمتاب كه تمام عالم هستى را لباس وجود و دوام پوشانیده است، و در هر لحظه خود بر این عالم، وجود و ثبات