
معاد شناسی ج10
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد دهم از این مجموعه پیرامون «حقیقت اعراف»، «حقیقت بهشت» و «حقیقت جهنم در قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • صفات و خصوصیات نفسانیۀ «اهل أعراف» • أعراف، موقف اهل عرفان است • رجال أعراف، اهلبیت علیهمالسلام هستند • بهشت و دوزخ در ملکوت زمین است • بهشت و جهنم در حال حاضر، آفریده شدهاند • معنای صحیح «لا إکراهَ فی الدّین» • شجرۀ طوبیٰ، درخت ولایت است • بهشت، حقیقت ولایت است • بهشت لقاء و جنّت ذات • بهشت قیامت، طلوع عالَمِ نفْس است • کیفیت پیدایش دوزخ • خلقت شیطان بر اساس مصلحت است • مسألۀ «امر بین الأمرین» از اسرار علوم است • اعتماد به دنیا، آتش است • بقاءِ عذاب و تناوب آن، مربوط به معصیتهای نفس است • حقیقت جهنم، حجاب و بُعد از رحمت خداست • ریشۀ جهنم، یأس از رحمت خداست • خلود و جاودانگی در بهشت و جهنم • پاسخ به اشکالات وارده بر خلود
معاد شناسی ج10
222روزى كه از مادر متولّد شده است بیرون مىآید، و براى او به اندازه تعداد جمیع مخلوقات، حسنه، و به همین مقدار درجه نوشته میگردد، و نور در قبر او ثابت مىماند، و گناه و حَسَد از دل او بیرون میرود، و از عذاب قبر محفوظ و در أمان مىماند، و نامه برائت و بیزارى از آتش جهنّم به او داده مىشود، و از جمله ایمنان محشور میگردد.
و خداوند تبارك و تعالى به فرشتگان خود میگوید: اى ملائكه من! نظر كنید به بنده من! یك شب را به إحیاء و شبزندهدارى، براى طلب رضا و خشنودى من بپا خاسته است؛ او را در بهشت فردوس مسكن دهید! و از براى او در آن فردوس، صد هزار شهر است كه در هر شهرى جمیع آنچه نفوس بدان اشتها داشته باشد و چشمها از آن لذّت برد، و آن چیزهائى كه به خاطره كسى خطور نكرده است، موجود است؛ غیر از آن چیزهائى كه من براى او بخصوصه از كرامت و مزید و قربت خود مهیا و تهیه نمودهام.»
و همچنین در «أمالى» از علىّ بن حسین بن شاذَوَیه مؤدِّب از محمّد بن عبد الله بن جعفر بن (حسین بن) جامع از پدرش از یعقوب ابن یزید از محمّد بن أبى عُمیر از أبان بن عثمان از أبان بن تَغلب، از حضرت أبو جعفر محمّد بن علىٍّ الباقر، از پدرش علىّ بن الحسین، از پدرش حسین بن على سید الشّهداء، از پدرش علىّ بن أبى طالب سید الاوصیاء روایت كرده است كه رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم فرمودهاند:
مَنْ صَلَّى عَلَىَّ وَ لَمْ یصَلِّ عَلَى ءَالِى، لَمْ یجِدْ رِیحَ الْجَنَّةِ؛ فَإن
