
معاد شناسی ج10
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد دهم از این مجموعه پیرامون «حقیقت اعراف»، «حقیقت بهشت» و «حقیقت جهنم در قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • صفات و خصوصیات نفسانیۀ «اهل أعراف» • أعراف، موقف اهل عرفان است • رجال أعراف، اهلبیت علیهمالسلام هستند • بهشت و دوزخ در ملکوت زمین است • بهشت و جهنم در حال حاضر، آفریده شدهاند • معنای صحیح «لا إکراهَ فی الدّین» • شجرۀ طوبیٰ، درخت ولایت است • بهشت، حقیقت ولایت است • بهشت لقاء و جنّت ذات • بهشت قیامت، طلوع عالَمِ نفْس است • کیفیت پیدایش دوزخ • خلقت شیطان بر اساس مصلحت است • مسألۀ «امر بین الأمرین» از اسرار علوم است • اعتماد به دنیا، آتش است • بقاءِ عذاب و تناوب آن، مربوط به معصیتهای نفس است • حقیقت جهنم، حجاب و بُعد از رحمت خداست • ریشۀ جهنم، یأس از رحمت خداست • خلود و جاودانگی در بهشت و جهنم • پاسخ به اشکالات وارده بر خلود
معاد شناسی ج10
220الْغُصْنُ إلَى النَّار.1
«رسول الله صلّى الله علیه و آله و سلّم گفتند: سخاوت درختى است از درختان بهشت كه شاخههائى دارد كه همه در دنیا آویزان شدهاند؛ و بنابراین هر كس با سخاوت باشد، خود را به شاخه اى از شاخههایش آویزان كرده است، و آن شاخه او را بسوى بهشت مىكشد.
و بخل درختى است از درختهاى آتش كه شاخههائى دارد كه همه در دنیا آویزان شدهاند؛ و هر كس بخیل باشد خود را به شاخه اى از شاخههایش آویزان كرده است، و آن شاخه او را بسوى آتش خواهد كشید.»
در «أمالى» صدوق از ماجیلَوَیه از عمویش از بَرقى از پدرش از محمّد بن سِنان از مُفضَّل بن عُمر، از حضرت صادق علیه السّلام آورده است كه فرمودهاند ـ و حدیث را ذكر میكند تا میرسد به اینكه مىفرماید:
وَ عَلَیكُمْ بِتِلَاوَةِ الْقُرْءَانِ! فَإنَّ دَرَجَاتِ الْجَنَّةِ عَلَى عَدَدِ ءَایاتِ الْقُرْءَانِ؛ فَإذَا كَانَ یوْمُ الْقِیامَةِ، یقَالُ لِقَارِىِ الْقُرْءَانِ: اقْرَأْ وَ ارْقَ! فَكُلَّمَا قَرَأَ ءَایةً رَقَى دَرَجَة ـ الحدیث.2
«بر شما باد به تلاوت قرآن! چون درجات و مراتب بهشت بر مقدار تعداد آیات قرآن است؛ و چون روز قیامت شود به قارى و خواننده قرآن میگویند: بخوان و بالا برو! و هر آیه اى را كه بخواند
- «أمالى» طوسى، جزء ١٧، طبع سنگى، ص ٣٠٢
- «أمالى» صدوق، مجلس ٥٧، طبع سنگى، ص ٢١٦
