
معاد شناسی ج10
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد دهم از این مجموعه پیرامون «حقیقت اعراف»، «حقیقت بهشت» و «حقیقت جهنم در قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • صفات و خصوصیات نفسانیۀ «اهل أعراف» • أعراف، موقف اهل عرفان است • رجال أعراف، اهلبیت علیهمالسلام هستند • بهشت و دوزخ در ملکوت زمین است • بهشت و جهنم در حال حاضر، آفریده شدهاند • معنای صحیح «لا إکراهَ فی الدّین» • شجرۀ طوبیٰ، درخت ولایت است • بهشت، حقیقت ولایت است • بهشت لقاء و جنّت ذات • بهشت قیامت، طلوع عالَمِ نفْس است • کیفیت پیدایش دوزخ • خلقت شیطان بر اساس مصلحت است • مسألۀ «امر بین الأمرین» از اسرار علوم است • اعتماد به دنیا، آتش است • بقاءِ عذاب و تناوب آن، مربوط به معصیتهای نفس است • حقیقت جهنم، حجاب و بُعد از رحمت خداست • ریشۀ جهنم، یأس از رحمت خداست • خلود و جاودانگی در بهشت و جهنم • پاسخ به اشکالات وارده بر خلود
معاد شناسی ج10
218مریم دختر عمران، و آسیه دختر مزاحم: زوجه فرعون.»
و در «مجالس» مفید از ابن قولوَیه از پدرش از سعد از ابن عیسى از سعید بن جَناح از عبد الله بن محمّد از جابر بن یزید، از حضرت امام محمّد باقر علیه السّلام، از پدرانش علیهم السّلام، از رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم آورده است كه:
الْجَنَّةُ مُحَرَّمَةٌ عَلَى الانْبِیاءِ حَتَّى أَدْخُلَهَا، وَ مُحَرَّمَةٌ عَلَى الامَمِ كُلِّهَا حَتَّى یدْخُلَهَا شِیعَتُنَا أَهْلَ الْبَیتِ.1
«بهشت ممنوع است بر پیامبران كه در آن وارد شوند مگر زمانى كه من وارد شوم، و ممنوع است بر تمام امّتها مگر زمانى كه شیعیان ما اهل بیت وارد شوند.»
و در «خصال» صدوق با سند خود از حضرت صادق علیه السّلام آورده است كه:
قَالَ النَّبِىُّ صَلَّى اللهُ عَلَیهِ وَ ءَالِهِ وَ سَلَّمَ: إنَّ اللهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى خَلَقَ فِى الْجَنَّةِ عَمُودًا مِنْ یاقُوتَةٍ حَمْرَاءَ، عَلَیهِ سَبْعُونَ أَلْفَ قَصْرٍ، فِى كُلِّ قَصْرٍ سَبْعُونَ أَلْفَ غُرْفَةٍ؛ خَلَقَهَا اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِلْمُتَحَآبِّینَ وَ الْمُتَزَاوِرِینَ فِى اللهِ.2
«رسول الله صلّى الله علیه و آله و سلّم فرمودهاند: خداوند تبارك و تعالى در بهشت ستونى را از یاقوت سرخ آفریده است كه بر روى آن
- «أمالى» مفيد، مجلس هشتم، ص ٤٥
- «خصال» طبع سنگى، باب ما فوق ألْف، ج ٢، ص ١٧١؛ و در «بحار الانوار» طبع حروفى، ج ٨، ص ١٣٢
