معاد شناسی ج10
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد دهم از این مجموعه پیرامون «حقیقت اعراف»، «حقیقت بهشت» و «حقیقت جهنم در قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • صفات و خصوصیات نفسانیۀ «اهل أعراف» • أعراف، موقف اهل عرفان است • رجال أعراف، اهلبیت علیهمالسلام هستند • بهشت و دوزخ در ملکوت زمین است • بهشت و جهنم در حال حاضر، آفریده شدهاند • معنای صحیح «لا إکراهَ فی الدّین» • شجرۀ طوبیٰ، درخت ولایت است • بهشت، حقیقت ولایت است • بهشت لقاء و جنّت ذات • بهشت قیامت، طلوع عالَمِ نفْس است • کیفیت پیدایش دوزخ • خلقت شیطان بر اساس مصلحت است • مسألۀ «امر بین الأمرین» از اسرار علوم است • اعتماد به دنیا، آتش است • بقاءِ عذاب و تناوب آن، مربوط به معصیتهای نفس است • حقیقت جهنم، حجاب و بُعد از رحمت خداست • ریشۀ جهنم، یأس از رحمت خداست • خلود و جاودانگی در بهشت و جهنم • پاسخ به اشکالات وارده بر خلود
مرتب سازی:
معاد شناسی ج10
205میگوید: علىّ بن محمّد بن قُتَیبة نیشابورى از ابو زكریا: یحیى بن أبى بكر روایت كرد كه: نَظّام به هِشام بن حَكم گفت: اهل بهشت در بهشت إلى الأبد نمىمانند، زیرا در این صورت بقاء آنها مثل بقاء خداوند خواهد بود، و محال است كسى مانند بقاء خداوند بقاء داشته باشد.
هشام گفت: اهل بهشت باقى مىمانند به واسطه علّت مُبْقیه و باقى گذارنده آنها كه خداست، و لیكن خداوند خود بخود و بدون علّتِ مُبقیه باقى مىماند؛ و البتّه این بقاء غیر از آن بقاء است.
نظّام گفت: محال است كه إلى الأبد باقى بمانند.
هشام گفت: در صورت عدم بقاء، بالاخره عاقبت آنها چه خواهد شد؟!
نظّام گفت: آنان را ضعف و سستى فرا میگیرد.
هشام گفت: آیا به تو این آیه قرآن رسیده است كه در بهشت آنچه نفوس، میل بدان پیدا كند براى آنها مهیا است؟1
نظّام گفت: آرى!
هشام گفت: اگر بهشتىها میل به بقاء و دوام ابدى پیدا كنند و از خداوند بخواهند كه آنها را تا ابد زنده بدارد، چگونه است؟!
نظّام گفت: چنین خیالى را خداوند به فكر آنان نمىاندازد! و
- چون در قرآن کريم داريم: وَ لَکمْ فِيها ما تَشْتَهِي أَنْفُسُکمْ. (قسمتى از آيه ٣١، از سوره ٤١: فصّلت) «براى شما در بهشت هر چيزى است که بدان ميل داشته باشيد.»