معاد شناسی ج10
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد دهم از این مجموعه پیرامون «حقیقت اعراف»، «حقیقت بهشت» و «حقیقت جهنم در قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • صفات و خصوصیات نفسانیۀ «اهل أعراف» • أعراف، موقف اهل عرفان است • رجال أعراف، اهلبیت علیهمالسلام هستند • بهشت و دوزخ در ملکوت زمین است • بهشت و جهنم در حال حاضر، آفریده شدهاند • معنای صحیح «لا إکراهَ فی الدّین» • شجرۀ طوبیٰ، درخت ولایت است • بهشت، حقیقت ولایت است • بهشت لقاء و جنّت ذات • بهشت قیامت، طلوع عالَمِ نفْس است • کیفیت پیدایش دوزخ • خلقت شیطان بر اساس مصلحت است • مسألۀ «امر بین الأمرین» از اسرار علوم است • اعتماد به دنیا، آتش است • بقاءِ عذاب و تناوب آن، مربوط به معصیتهای نفس است • حقیقت جهنم، حجاب و بُعد از رحمت خداست • ریشۀ جهنم، یأس از رحمت خداست • خلود و جاودانگی در بهشت و جهنم • پاسخ به اشکالات وارده بر خلود
مرتب سازی:
معاد شناسی ج10
113آرى، این حال اینگونه محجوبان و معصیتكاران است؛ و این چه نسبت دارد با حال كسانى كه در بهشتها آرمیدهاند و از بوى آن سرمَست شدهاند، بلكه چه نسبت دارد با آن كسانى كه بهشت به سراغ آنان مىآید و از بوى آنان مَست میگردد؟! ﴿وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ بین جمله أبرار مست».
أشعار فروغى بسطامى در وصف أهل بهشت
طوبى و سدره گر به قیامت به من دهند *** یکجا فداى قامت رعنا کنم ترا مستانه کاش بر حرم و دیر بگذرى *** تا قبله گاه مؤمن و ترسا کنم ترا با صد هزار جلوه برون آمدى که من *** با صد هزار دیده تماشا کنم ترا بالاى خود در آینه چشم من ببین *** تا با خبر ز عالم بالا کنم ترا خواهم شبى نقاب ز رویت بر افکنم *** خورشید کعبه، ماه کلیسا کنم ترا زیبا شود به کار گه عشق کار من *** هرگه نظر به صورت زیبا کنم ترا1 خدایا زاهد از تو حور میخواهد قصورش بین *** به جنّت مىگریزد از درت یا رب شعورش بین - منتخبى از يک غزل فروغى بسطامى است