اللَه شناسی ج3
جلد سوم از مجموعۀ «اللهشناسی» تألیف ارزشمند علامه آیتالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی ـ قدّسسرّه ـ بوده که پیرامونِ «انحصار توحید حقیقی به معرفت عرفانی، و بطلان توحیدِ غیر عارفان» به ضمیمۀ «مفاد وحدت وجود و برخی ادله آن» میباشد که با قلمی روان و شواهدی متقن به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. اهم مباحث این مجلد: • غیر از عارفان، جمیع مردمان خدا را با دیدۀ دوبین مینگرند • آنانکه برای غیر از خدا اثری قائلاند، مبتلا به شرک خفیّ هستند • ضرورت رجوع به عقل و لزوم فراگیری علم و حکمت • بحث گرانقدر کاشفالغطاء در «وحدت وجود و موجود» • نقد و بررسی اعتقاد به ثنویت و تحقیقی بلیغ دربارۀ خیر و شرّ • اخباریون حشوی و قائلین به اصالت ماهیت، در باطن گرفتار ثنویتاند • برای مادیون و ماتریالیستها مسألۀ شرور حلّ نشده و به جهان بدبین هستند • نقد و بررسی اعتقادات شیخیه • تحقیقی دربارۀ شیطان و دایره مأموریت تکوینی او • در هر طائفهای از اهل عرفان، افرادی غیر خبره و بیمعرفت، خود را جا زدهاند • فقیهنمایان به نجاسات «وحدت وجودی» را افزودهاند تا خود را از مسؤولیت برَهانند • تنزیه صرف فاقد دلیل عقلی و شهودی و شرعی است • نقد و بررسی مکتب معتزلی و اشعری • رموز و اشارات سورۀ اخلاص
مرتب سازی:
اللَه شناسی ج3
202(یک نصف دو است).
آل کاشف الغِطاء: وجود واحد است؛ موجود هم واحد است
بنابراین، وحدت وجود به معنىاى که ما ذکر کردیم، در آن ابداً شکى و اشکالى موجود نمىباشد.
مشکله و معضله در مسأله وحدتِ موجود است. بجهت آنکه آنچه در بادى نظر به نظر معقول مىآید آنست که وجود واحد است و امّا موجود که متحصّل است از حدود و قیود و تعینات، متعدّد مىباشد؛ و لیکن آنچه در کلمات عرفاء شامخین و مشایخ صوفیه سالکین و واصلین ترشّح کرده و فوران نموده است آنست که هم وجود و هم موجود واحد هستند.
و این عقیده و کلمهاى است سنگین و پیچیده که اکابر عرفاء و اساطین در قرون نخستین بدان لب گشودهاند؛ أمثال جُنَید1 و شِبْلِى2 و بایزید بَسْطامى3 و معروف کرْخى4 و أمثالهم، تا رسید به حَلّاج و اقران وى؛ تا در قرون وسطى مُحْیى الدّین عَربى و دو شاگردش: قونَوى5 و قَیصَرى6 طلوع کردند، و آن
- سعيد بن محمّد بن جُنَيد قواريرى، زاهد مشهور، سلطان طائفه صوفيّه كه در سنه ٢٩٧ وفات يافت. (تعليقه)
- أبو بكر دُلف بن جَحدر شبلى خراسانى بغدادى از بزرگان مشايخ صوفيّه است. نقل شده است كه او در تعظيم شرع مطهّر مبالغه مىكرد. او در سنه ٣٣٤ ه. وفات كرد. (تعليقه)
- أبو يزيد بسطامى طَيفور بن عيسى، صوفى زاهد مشهور كه در سنه ٢٦١ ه ـ . فوت كرده است. (تعليقه)
- معروف بن فيروز كرخى أبو محفوظ، يكى از أعلام زهّاد و عرفاء بوده است. وى از غلامان حضرت امام علىّ بن موسى الرّضا عليه السّلام بوده و در سنه ٢٠٠ ه ـ . در بغداد وفات كرده است. (تعليقه)
- أبو المعالى صدر الدّين محمّد بن إسحاق شافعى قونوى، صاحب تصانيف ـ است. وفاتش در سنه ٦٧٣ ه ـ . بوده است. (تعليقه)
- داود بن محمود رومى ساوى، مقيم مصر، صاحب «شرح فصوص الحكم قيصرى» است. وفاتش در سنه ٧٥١ ه. است. (تعليقه)