معاد شناسی ج8
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد هشتم از این مجموعه پیرامون «حقیقت صراط»، «حقیقت میزان» و «کیفیت حساب در قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • معنای صراط در قیامت • صراط مستقیم واحد است و «سُبُلِ سلام» متعدد • صراط، راهی باطنی از نفس انسان به سوی خداست • اختلاف عبور از صراط به حسب اختلاف درجات انسانیت • مراد از صراط مستقیم در قرآن، امیرالمؤمنین علیهالسلام است • صراط به سوی دوزخ ویژۀ ستمکاران است • صراط دنیا، نفس امام واجبالإطاعه است • کیفیت اسفار اربعه • حقیقت میزانِ اعمال در قیامت • میزان امتها، پیامبران و اوصیای آنها هستند • مخلَصین و منکرین لقاءالله میزان ندارند • میزان عمل، امیرالمؤمنین علیهالسلام است • صفات انسان کامل، همان میزان است • کیفیت حساب در قیامت • علم خدا حضوری و حساب او سریع است • خلاصۀ آراء حکماء و علمای تجربی درباره زمان • نسبی بودن زمان در موقف قیامت
مرتب سازی:
معاد شناسی ج8
88فَوَ رَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَ الشَّياطِينَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا. (آيه ٦٨، از سوره ١٩: مريم)
«پس اى پیامبر سوگند به پروردگار تو كه ما مردم را با شیاطین در روز بازپسین حشر میكنیم؛ و جمع مىنمائیم؛ و سپس آنان را در اطراف جهنّم به رو، و به زانو در آمده حاضر مىسازیم»!
پس مراد از ازواج همان شیاطینى هستند از جنّ كه با انسان سر و كار دارند؛ و راه دوستى و آشنائى باز كردهاند؛ و هر كدام با یكدگر در اغواى آنها از راه خدا تشریك مَساعى دارند؛ بدون آنكه الزام و اجبارى در میان باشد؛ و اراده و اختیار را از رفیق خود سلب نمایند.
چون از آیات قرآن و روایات وارده استفاده میشود كه مشركان و ستمگران شیاطینى دارند كه پیوسته گفتار زشت و فریبنده را به آنها الهام میكنند؛ و سعى و كوشش آنها در آنست كه راه آنان را به خدا مسدود سازند.
و مثل آیه:
أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعادٍ* إِرَمَ ذاتِ الْعِمادِ* الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُها فِي الْبِلادِ* وَ ثَمُودَ الَّذِينَ جابُوا الصَّخْرَ بِالْوادِ* وَ فِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتادِ* الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلادِ* فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسادَ* فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذابٍ* إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصادِ. (آيات ٦ تا ١٤، از سوره ٨٩: الفجر)
«اى پیامبر! آیا ندیدى كه پروردگار تو با قوم عاد چه كرد؟! و نیز با قوم ارَمْ و اهل شهر ارم كه داراى قدرت و عظمت بودند چه كرد؟!