معاد شناسی ج8
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد هشتم از این مجموعه پیرامون «حقیقت صراط»، «حقیقت میزان» و «کیفیت حساب در قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • معنای صراط در قیامت • صراط مستقیم واحد است و «سُبُلِ سلام» متعدد • صراط، راهی باطنی از نفس انسان به سوی خداست • اختلاف عبور از صراط به حسب اختلاف درجات انسانیت • مراد از صراط مستقیم در قرآن، امیرالمؤمنین علیهالسلام است • صراط به سوی دوزخ ویژۀ ستمکاران است • صراط دنیا، نفس امام واجبالإطاعه است • کیفیت اسفار اربعه • حقیقت میزانِ اعمال در قیامت • میزان امتها، پیامبران و اوصیای آنها هستند • مخلَصین و منکرین لقاءالله میزان ندارند • میزان عمل، امیرالمؤمنین علیهالسلام است • صفات انسان کامل، همان میزان است • کیفیت حساب در قیامت • علم خدا حضوری و حساب او سریع است • خلاصۀ آراء حکماء و علمای تجربی درباره زمان • نسبی بودن زمان در موقف قیامت
مرتب سازی:
معاد شناسی ج8
38وَ يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ فِي حَياتِكُمُ الدُّنْيا وَ اسْتَمْتَعْتُمْ بِها فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ بِما كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ بِما كُنْتُمْ تَفْسُقُونَ.
«و روز قیامت روزى است كه مردمان كافر را بر آتش عرضه میدارند؛ و چنین به آنها خطاب میشود كه: شما طیبات و چیزهاى پاكیزه و نفیس خود را در زندگانى دنیا از بین بردید و مصرف نمودید! و با آنها استمتاع كردید؛ و بنابراین در مقابل استكبارى كه در زمین، به ناحقّ نمودید و بواسطه فسقى كه كردید و تجاوزى كه نمودید؛ امروز به عذاب ذلّتآمیز و اهانت بخش و پَست و خوار ساز خدا پاداش داده میشوید»!
صراط على بن أبى طالب یگانه راه مستقیم است
ملاحظه بفرمائید: علىّ بن أبى طالب كه خلیفه مسلمین است و حاكم بر جهان اسلام دلش میل به جگر بریان كرده، و یك سال میگذرد؛ كه پیوسته با این اشتها دست به گریبان است1 و حال و وقت و مجال آن را ندارد؛ و آنقدر بى اعتناست كه وقت و حال خود را براى این امور حتّى در مدّت طول یك سال به یك جمله كه بگوید: جگر بریان میخواهم ندارد؛ و خلیفه اسلام و مسلمین در حال روزه پس از یك سال در وقت افطار كه در برابرش مطلوب خود را مىبیند، دست دراز
- از اينکه يک سال طول کشيد و حضرت حال و مجال گفتن را نداشتند معلوم ميشود که اين داستان در حال خلافت بوده است که پيوسته مشغول اصلاح امور مسلمين بودهاند.