اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

معاد شناسی ج8

0
اعتقادات
جلد ها

کتاب شریف «معاد‌ شناسی» از آثار نفیس علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌سرّه می‌باشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانی‌های ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده می‌شود. محوریت این ابحاث روی «باطن‌بودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایه‌گذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذی‌قیمت فرامی‌خواند. در جلد هشتم از این مجموعه پیرامون «حقیقت صراط»، «حقیقت میزان» و «کیفیت حساب در قیامت» سخن به‌میان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • معنای صراط در قیامت • صراط مستقیم واحد است و «سُبُلِ سلام» متعدد • صراط، راهی باطنی از نفس انسان به سوی خداست • اختلاف عبور از صراط به حسب اختلاف درجات انسانیت • مراد از صراط مستقیم در قرآن، امیرالمؤمنین علیه‌السلام است • صراط به سوی دوزخ ویژۀ ستمکاران است • صراط دنیا، نفس امام واجب‌الإطاعه است • کیفیت اسفار اربعه • حقیقت میزانِ اعمال در قیامت • میزان امت‌ها، پیامبران و اوصیای آنها هستند • مخلَصین و منکرین لقاء‌الله میزان ندارند • میزان عمل، امیرالمؤمنین علیه‌السلام است • صفات انسان کامل، همان میزان است • کیفیت حساب در قیامت • علم خدا حضوری و حساب او سریع است • خلاصۀ آراء حکماء و علمای تجربی درباره زمان • نسبی بودن زمان در موقف قیامت

معاد شناسی ج8

218
  • است، و تمام اسباب به تسبیب سبب ذات اقدس حقّ تعالى است؛ و تمام موجودات با آثارشان كه رزق و حساب است همه براى او هستند و در نزد او حضور دارند».

  •  كوچك و بزرگ هم ندارد؛ ضعیف و قوى هم مال ماست كه قدرت محدود داریم؛ برداشتن یك مَن بار براى ما آسان است و یك خروار مشكل؛ حلّ مساله حساب چهار عمل اصلى آسان است؛ و حلّ مسائل ریاضیاتِ عمیق و معادلات جبرىِ پیچیده مشكل؛ شمارش افراد این مسجد آسان، و شمارش افراد روى زمین مشكل.

  •  این مشكلات و آسانى‌ها براى ماست، چون علم ما محدود است، ما كجا علم داریم و چقدر علم داریم؟ سراپاى ما جهل است. اینكه به خود نسبت علم میدهیم و خود را عالِم مى‌نامیم مایه شرمندگى است؛ و خدا هم حساب ما را روشن كرده آنجا كه گفته است:

  • وَ ما أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا. (آيه ٨٥، از سوره ١٧: الإسراء)

  •  «به شما از دانش بهره اندكى داده شده است».

  •  این لفظ «قلیل» را هم كه آورده براى دلخوشى ماست كه بگوئیم: عِلم قلیلى داریم. قلیل كجا؟ تمام علوم ما را كه جمع كنند و به روى هم انباشته نمایند در برابر علم حقّ تعالى از نسبت یك قطره به اقیانوس‌ها و از یك ذرّه به خورشید سپهرپیما كمتر است؛ كمتر است بما لا یتناهى. پس چگونه عنوان دانش قلیلِ بر ما صادق است؟ پس بطور كلّى قِلّت و كثرت، و شدّت و ضعف، و بزرگ و كوچك، عناوینى است نِسبى و اعتبارى براى ما؛ براى ما موجودات محدود و