
معاد شناسی ج8
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد هشتم از این مجموعه پیرامون «حقیقت صراط»، «حقیقت میزان» و «کیفیت حساب در قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • معنای صراط در قیامت • صراط مستقیم واحد است و «سُبُلِ سلام» متعدد • صراط، راهی باطنی از نفس انسان به سوی خداست • اختلاف عبور از صراط به حسب اختلاف درجات انسانیت • مراد از صراط مستقیم در قرآن، امیرالمؤمنین علیهالسلام است • صراط به سوی دوزخ ویژۀ ستمکاران است • صراط دنیا، نفس امام واجبالإطاعه است • کیفیت اسفار اربعه • حقیقت میزانِ اعمال در قیامت • میزان امتها، پیامبران و اوصیای آنها هستند • مخلَصین و منکرین لقاءالله میزان ندارند • میزان عمل، امیرالمؤمنین علیهالسلام است • صفات انسان کامل، همان میزان است • کیفیت حساب در قیامت • علم خدا حضوری و حساب او سریع است • خلاصۀ آراء حکماء و علمای تجربی درباره زمان • نسبی بودن زمان در موقف قیامت
معاد شناسی ج8
176وَ إنْ اودِعوا سِرًّا رَأَیتَ صُدورَهُمْ *** قُبوراً لِاسْرارٍ تُنَزَّهُ عَنْ نَقْلِ (٦) وَ إن هُدِّدوا بِالْهَجْرِ ماتوا مَخافَةً *** وَ إنْ اوعِدوا بِالْقَتْلِ حَنّوا إلَى الْقَتْلِ (٧) لَعَمْرى هُمُ الْعُشّاقُ عِنْدِى حَقیقَةً *** عَلَى الْجِدِّ وَ الْباقُونَ مِنْهُمْ عَلَى الْهَزْلِ (٨)1 ١ ـ «من با محبّت و عشق خودم به ذات حضرت پروردگار، تمام علامات و نشانههاى عشق را كه قبل از پیدایش من بودند نسخ كردم، پس بنابراین تمام كسانى كه اهل محبّت و عشق هستند همگى زیر پرچم من هستند و حكم من بر تمام جارى و سارى است».
٢ ـ «و هر جوان و جوانمردى كه اهل محبّت و عشق باشد بنابراین من امام و پیشواى او هستم؛ و البتّه من بیزار و برى هستم از آن جوانى كه سرزنش را گوش كند و سخنان مخالفین اهل هوى و محبّت در او اثرى بگذارد».
٣ ـ «و درباره عشق و محبّت خدا، من به پایه و درجه اى از علم رسیدهام كه صفات و خصائصش بزرگ است؛ و هر كسى را عشق و محبّت نفهماند و فقیه نگرداند پس او پیوسته در جهل است».
٤ ـ «و كسى كه در مقام عزّت و مناعت محبّت سرگردان و حیران نشود، و به محبّت آنكه محبّ اوست پریشان نگردد؛ پس او را به ذلّت و خوارى و سرافكندگى بشارت بده!»
- ديوان ابن فارض لاميه ص ١٧٤
