معاد شناسی ج8
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد هشتم از این مجموعه پیرامون «حقیقت صراط»، «حقیقت میزان» و «کیفیت حساب در قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • معنای صراط در قیامت • صراط مستقیم واحد است و «سُبُلِ سلام» متعدد • صراط، راهی باطنی از نفس انسان به سوی خداست • اختلاف عبور از صراط به حسب اختلاف درجات انسانیت • مراد از صراط مستقیم در قرآن، امیرالمؤمنین علیهالسلام است • صراط به سوی دوزخ ویژۀ ستمکاران است • صراط دنیا، نفس امام واجبالإطاعه است • کیفیت اسفار اربعه • حقیقت میزانِ اعمال در قیامت • میزان امتها، پیامبران و اوصیای آنها هستند • مخلَصین و منکرین لقاءالله میزان ندارند • میزان عمل، امیرالمؤمنین علیهالسلام است • صفات انسان کامل، همان میزان است • کیفیت حساب در قیامت • علم خدا حضوری و حساب او سریع است • خلاصۀ آراء حکماء و علمای تجربی درباره زمان • نسبی بودن زمان در موقف قیامت
مرتب سازی:
معاد شناسی ج8
100أبداً أبداً.
معناى آمدن خدا ظهور خداست؛ چون مَجئ در لغت به معناى ظهور و بروز تدریجى است؛ و بنابراین ظهور خدا و فرشتگان، آمدن آنهاست. مجیء و آمدن خدا، ظهور و طلوع قدرت و علم و حیات بسیط و مجرّد اوست؛ و نظیر این تعابیر در آیات و روایات بسیار است؛ مثل: يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ.
«دست خدا بالاى دستهاى آنهاست» و مثل: عَینُ الله و اذُن الله و لِسانُ الله و غیرها كه قابل احصاء نیست؛ خداوند در قرآن كریم دارد:
وَ أَنَّ هذا صِراطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ. (آيه ١٥٣، از سوره ٦: الانعام)
«و اینست راه مستقیم من كه باید از آن پیروى كنید! و از راههاى دیگر پیروى مكنید كه شما را از طىّ راه خدا باز میدارند.»
آیا میتوان در این آیه، صراط و سبیل و سُبل را به معناى راههاى طبیعى و مادّى گرفت؛ و گفت: مراد راهى است چون جادّه هموار و مستقیم؛ در مقابل راههاى كج و معوج؟ یا نه؛ مسلّماً این صراط و سبیل، معنوى است و كنایه از كشف حجب و وصول عبد به مقام عزّ شامخ حضرت حقّ است از طریق عمل به قرآن و سنّت و منهاج پیامبر عظیم الشّأن.
اگر شما بگوئید: آقا فردا شما محاكمه اى دارید! گردنه اى است باید از آن عبور كنید! مراد و منظور از این گردنه چیست؟ آیا در مجلس