معاد شناسی ج7
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد هفتم از این مجموعه پیرامون «کیفیت نامۀ عمل انسان» و «کیفیت شهادت بر اعمال انسان در قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • معنای رسیدن نامۀ عمل از سمت راست و چپ • نامۀ بهشتیها از جانب سعادت داده میشود • نتیجه اعمال انسان ملازم نفس انسان است • نامۀ عمل، عین حقیقت ملکوتی عمل است • مقرّبان و مخلَصان نامۀ عمل ندارند • مخلَصین و مقرّبین مدهوش ذاتِ حقاند • شاهدان بر اعمال و شرایط شهادت بر عمل • شاهدان بر اعمال از نیّتها خبر دارند • شرط شهادت، احاطۀ علمیه بر پنهانیهاست • شهادت پیامبران، ائمه علیهمالسلام، ملائکه، اعضاء و جوارح، زمان و مکان، جمادات، قرآن در روز قیامت و کیفیت شهادت آنها • جمادات در قیامت شعور دارند و شهادت میدهند • اختلاف مساجد در فضیلت، ناشی از اختلاف نور آنهاست • نورانیت زمان و مکان، تابع نورانیتِ اهل آنهاست
مرتب سازی:
معاد شناسی ج7
226از این آیه مباركه میتوان استفاده كرد كه از زمره گواهانى كه بر اعمال انسان گواه هستند همین روزهاست؛ ایام است؛ اینها گواهان بر اعمال انسان هستند؛ ساعات، دقائق، روزها، شبها، ماه ها، سالها، ایام شریفه، روزهاى جمعه، لیالى شریفه، و روزهاى مباركه اعیاد، زمانها، مكانها، زمینها، كوهها، بقاع، مساجد، اماكن متبرّكه، و مشاهد مشرّفه، شهادت دهندگانى بر انسان هستند.
إجمالًا براى اینكه قدرى این مطلب به اذهان نزدیك شود و بسیار بعید به نظر نرسد مقدّمه كوتاهى از ادلّه عقلیه بیان مىكنیم؛ و بعداً از ادلّه نقلیه كه در این باره آمده است استشهاد مىنمائیم.
جمادات در قیامت شعور دارند و شهادت مىدهند
همچنان كه ذكر كردهایم، در حكمت متعالیه به برهان رسیده است كه هر موجودى از موجودات گرچه یك ذرّه نامرئى باشد بقدر خود داراى حیات و قدرت و علم هستند؛ و بنابراین تمام عالم وجود داراى این سه خاصّیت است؛ و ما در هر چیزى كه بتوان نام وجود و موجود بر آن نهاد، چیزى را نمىتوانیم بیابیم كه از این مزایا عارى باشد.
این حركاتى كه در بدن انسان هست؛ فعل و انفعالاتى كه در بدن هست، در ابدان حیوانات هست؛ در درختان هست؛ در نباتات و جمادات هست؛ در كرات هست؛ حركت جوهریه باشد و یا حركت أتُمى و یا سائر حركات، تمام بر اساس قدرت و حیات و ادراك آن موجود بر حسب ظرفیت و سعه ماهیت اوست؛ و در این فلسفه كلّیه، أبداً در عالم وجود مورد استثنائى را نمىتوان یافت.
و از طرف دیگر مىدانیم آنچه از اشیائى كه در خارج موجود