معاد شناسی ج7
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد هفتم از این مجموعه پیرامون «کیفیت نامۀ عمل انسان» و «کیفیت شهادت بر اعمال انسان در قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • معنای رسیدن نامۀ عمل از سمت راست و چپ • نامۀ بهشتیها از جانب سعادت داده میشود • نتیجه اعمال انسان ملازم نفس انسان است • نامۀ عمل، عین حقیقت ملکوتی عمل است • مقرّبان و مخلَصان نامۀ عمل ندارند • مخلَصین و مقرّبین مدهوش ذاتِ حقاند • شاهدان بر اعمال و شرایط شهادت بر عمل • شاهدان بر اعمال از نیّتها خبر دارند • شرط شهادت، احاطۀ علمیه بر پنهانیهاست • شهادت پیامبران، ائمه علیهمالسلام، ملائکه، اعضاء و جوارح، زمان و مکان، جمادات، قرآن در روز قیامت و کیفیت شهادت آنها • جمادات در قیامت شعور دارند و شهادت میدهند • اختلاف مساجد در فضیلت، ناشی از اختلاف نور آنهاست • نورانیت زمان و مکان، تابع نورانیتِ اهل آنهاست
مرتب سازی:
معاد شناسی ج7
217«و كدام كس گمراهتر است از آن كه غیر از خداوند كسى را بخواند كه تا روز قیامت هم قدرت بر اجابت او را ندارد؟ و علاوه آنان تنبّه و توجّهى هم به خواندن اینان ندارند؛ و در زمانى كه مردم براى قیامت محشور گردند؛ آنان دشمنان اینان بوده؛ و از عبادتهاى اینان تبرّى جسته و نسبت به آن كافر مىباشند».
و بنابراین اساس است كه قرآن كریم عشق بازى و عبادت را با موجودات فاقد شعور و بى روح غلط میداند؛ قرآن میگوید: شما كه این بتها را مىپرستید؛ عمل غلطى انجام میدهید! چون بت فاقد شعور و ادراك است؛ اگر واقعاً بدانید كه این بت در عالم تسبیح دارد؛ شعور و ادراك و فهم دارد و بدانید كه این شعور و فهم، علم و فهم خداست كه در آن متجلّى شده است؛ در این صورت سجده كردن بت سجده كردن خداست؛ چون وقتى شما به بت سجده كردید از نقطه نظر اینكه موجودى است ظلّى و فانى و استقلال ندارد و فهیم است و قادر و عالم است به قدرت و علم خدا، و خلقتى است از مخلوقات خدا، و ربط با خدا دارد؛ و مركز تجلّیات نور و اسماء و صفات حقّ است؛ پس بنابراین دیگر ازاینجهت سجده شما با سجده خدا فاصلهاى ندارد؛ چون ظهور خداست و شما به عنوان همین معناى ظهور بر آن سجده مىكنید؛ و از این آئینه و آیه خدا را مینگرید و مشاهده مىنمائید پس این سجده سجده به خداست.
مانند امام و پیغمبر كه توجّه به آنان از جهت عنوان مرآتیت و آیتیت عین توجّه به حقّ است.