معاد شناسی ج7
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد هفتم از این مجموعه پیرامون «کیفیت نامۀ عمل انسان» و «کیفیت شهادت بر اعمال انسان در قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • معنای رسیدن نامۀ عمل از سمت راست و چپ • نامۀ بهشتیها از جانب سعادت داده میشود • نتیجه اعمال انسان ملازم نفس انسان است • نامۀ عمل، عین حقیقت ملکوتی عمل است • مقرّبان و مخلَصان نامۀ عمل ندارند • مخلَصین و مقرّبین مدهوش ذاتِ حقاند • شاهدان بر اعمال و شرایط شهادت بر عمل • شاهدان بر اعمال از نیّتها خبر دارند • شرط شهادت، احاطۀ علمیه بر پنهانیهاست • شهادت پیامبران، ائمه علیهمالسلام، ملائکه، اعضاء و جوارح، زمان و مکان، جمادات، قرآن در روز قیامت و کیفیت شهادت آنها • جمادات در قیامت شعور دارند و شهادت میدهند • اختلاف مساجد در فضیلت، ناشی از اختلاف نور آنهاست • نورانیت زمان و مکان، تابع نورانیتِ اهل آنهاست
مرتب سازی:
معاد شناسی ج7
215نهفته در یك سلّول نمىتواند اطّلاع حاصل كند؛ تا چه رسد به آنكه علومش از این سلّول گسترش بگیرد به تمام موجودات و عوالم و بواطن آنها و مبدأ و مُنتهاى مسیرى كه آنها دارند؛ جز ذات أقدس حقّ عالمِ السّرُّ و الخفیات و علّام الغیوب كه میتواند علم پیدا كند؟
و علاوه بر این، علمِ هر موجودى در حیطه خود آنست؛ انسان علم به عالَم حیوان ندارد، حیوان علم به انسان ندارد؛ انسان علم به نبات ندارد، نبات علم به انسان ندارد؛ نه نباتات از جمادات خبرى دارند؛ و نه جمادات از آنها؛ هیچ موجودى را علم به موجود دگر نیست، هر موجودى از خود خبر دارد، آنهم بسیار بسیط و ساده و بطور اجمال.
حضرت جمال الحقّ و مرآت العارفین مرحوم آیة الله حاج شیخ محمّد جواد أنصارى همدانى رضوان الله علیه میفرمودند: روزى كه حضرت موسى على نبینا و آله و علیه السّلام زمین را حفر میكرد، در آن طبقات زیر زمین كلنگش به سنگى گرفت و سنگ شكافته شد و در میان آن كِرم ریزى به چشم خورد.
حضرت موسى عرضه داشت: بار پروردگارا! میخواهم بدانم این كرم ریز را در وسط سنگ در تاریكىهاى اعماق زمین براى چه آفریدى؟
فوراً خطاب رسید: اى موسى! این كرم هم روزى هفتاد مرتبه از من مىپرسد: موسى را براى چه مصلحتى آفریدى؟
انسان كه اشرف مخلوقات است، به اینست كه قابل انعطاف است، و آن قُوى و استعدادى كه به او داده شده است میتواند ترقّى دهد و به