Name: کتاب معاد شناسی ج7 - PDF - علامه طهرانی
Availability: InStock
Author: علامه آیتاللَه سید محمدحسین حسینی طهرانی

معاد شناسی ج7

241

عَرَفْتُكَ وَ حُبُّكَ فِى قَلْبى مَكینٌ. مَدَدْتُ إلَیكَ یدًا بِالذُّنُوبِ مَمْلوَّةً وَ عَینَا بِالرَّجَاءِ مَمْدُودَةً.
إلَهِى أَنْتَ مَالِكَ الْعَطَایا وَ أَنَا أَسِیرُ الْخَطَایا وَ مِنْ كَرَمِ الْعُظَمَاءِ الرِّفْقُ بِالاسَرَآءِ، وَ أَنَا أَسِیرٌ بجُرْمِى مُرْتَهَنٌ بِعَمَلِى. إلَهِى مَا أَضْیقُ الطَّرِیقَ عَلَى مَنْ لَمْ تَكُنْ دَلِیلَهُ وَ أَوْحَشَ الْمَسَلَكَ عَلَى مَنْ لَمْ تَكُنْ أَنِیسَهُ‌.¹ ـ تا آخر دعائى كه خواندند.
و سپس صداى خود را كوتاه كردند و به حال إخفات دعائى كردند؛ و سپس سجده نمودند؛ و چهره خود را به خاك مى‌مالیدند؛ و صد مرتبه در آن حال الْعَفْوَ الْعَفْوَ گفتند؛ و سپس برخاستند؛ و از مسجد جُعفى بیرون آمدند و راه صحرا را در پیش گرفتند و من به دنبالش میرفتم.
در این حال به جائى رسیدیم كه حضرت خطّى بر روى زمین‌
1. اين دعا طويل است و قريب يک صفحه از صفحات کتاب «بحار الانوار» طبع کمپانى است، و معناى اين فقرات ذکر شده اينست. «خداى من! چگونه ترا بخوانم در حالى که معصيت تو را کرده‌ام؟ و چگونه ترا نخوانم در حالى که تو را شناخته‌ام و محبت تو در دل من جاى گرفته است؟ من دستهاى پر از گناهان خود را بسوى تو گشوده‌ام! و چشمان پر از اميد را بسوى تو دوخته‌ام! پروردگار من! تو مالک بخشش‌ها هستى؛ و من اسير لغزش‌ها! و از اخلاق کريمانه بزرگانست که با اسيران مدارا ميکنند. و من اسير جرم و جنايت خود هستم؛ و گروگان عمل. خداى من! چقدر تنگ است آن راهى که تو راهبرش نباشى و چقدر ترسناک است آن طريقى که تو در آن مونس نباشى!»