معاد شناسی ج7
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد هفتم از این مجموعه پیرامون «کیفیت نامۀ عمل انسان» و «کیفیت شهادت بر اعمال انسان در قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • معنای رسیدن نامۀ عمل از سمت راست و چپ • نامۀ بهشتیها از جانب سعادت داده میشود • نتیجه اعمال انسان ملازم نفس انسان است • نامۀ عمل، عین حقیقت ملکوتی عمل است • مقرّبان و مخلَصان نامۀ عمل ندارند • مخلَصین و مقرّبین مدهوش ذاتِ حقاند • شاهدان بر اعمال و شرایط شهادت بر عمل • شاهدان بر اعمال از نیّتها خبر دارند • شرط شهادت، احاطۀ علمیه بر پنهانیهاست • شهادت پیامبران، ائمه علیهمالسلام، ملائکه، اعضاء و جوارح، زمان و مکان، جمادات، قرآن در روز قیامت و کیفیت شهادت آنها • جمادات در قیامت شعور دارند و شهادت میدهند • اختلاف مساجد در فضیلت، ناشی از اختلاف نور آنهاست • نورانیت زمان و مکان، تابع نورانیتِ اهل آنهاست
مرتب سازی:
معاد شناسی ج7
233میشود و موجودیت ما فقط به همین لحظاتیست كه داریم، همین مجلس را با تمام جهات ظاهریه و باطنیه فردا مىنگریم، نه تنها مانند ضبط صوتهاى مادّى، بلكه تمام موجودات واقع در زمان و مكان و نفس زمان و مكان خصوصیات را با جهان تكوین خود میگیرند و شهادت میدهند، از اعمال ظاهرى و از خاطرات ذهنى و از نیات قلبى؛ الآن در اینجا به صورت مُلكى خود میگیرند و در آنجا بصورت ملكوتى پس میدهند.
مشاهده آن صورتهاى ملكوتى و آن نحوه از شهادتهاى معنوى بسیار عجیب است، و مشاهده آنها در این دنیا قابل تحمّل نیست مگر براى برگزیدگان ذات حقّ تبارك و تعالى.
روایات وارده در شهادت زمان و مكان
مرحوم علىّ بن طاووس رضوان الله علیه كه از بزرگان علماى اسلام است و از نقطه نظر بینش و مقام یقین و علم و تقوى، بسیارى او را در رتبه دوّم و تالى تِلو امام معصوم میدانند؛ و علّامه حلّى رحِمه الله تعالى در كتاب «اجازات بنى زُهره» او را صاحب كرامات باهره و معجزات قاهره توصیف نموده است،
و صاحب تصنیفات و تألیفات بسیار است؛ كتابى دارد به نام «مُحاسَبةُ النّفس» دو روایت بیان میكند، یكى با إسناد خود به محمّد بن علىّ بن محبوب از كتابش با إسناد خود به حضرت أبى عبد الله امام جعفر صادق علیه السّلام:
قَالَ: مَا مِنْ یوْمٍ یأْتِى عَلَى ابْنِ ءَادَمَ إلَّا قَالَ ذَلِكَ الْیوْمُ: یا بْنَ ءَادَمَ أَنَا یوْمٌ جَدِیدٌ وَ أَنَا عَلَیكَ شَهِیدٌ، فَافْعَلْ