معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌سرّه می‌باشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانی‌های ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده می‌شود. محوریت این ابحاث روی «باطن‌بودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایه‌گذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذی‌قیمت فرامی‌خواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن به‌میان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیه‌السلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
معاد شناسی ج6
294داده مى‌شود.»
پس لوح محفوظ و كتاب مبین و امام مبین همان مرتبه ظهور و تجلّى از امّ الكتاب است
تمام موجودات، كلمات و آیات خدا هستند
لوح محفوظ كلمه خداست كه نوشته شده است. و كلمه چیزى نیست كه حتماً با زبان جارى شود، هر موجودى كه از باطن خبر دهد كلمه است. تمام موجودات كه از حقیقت ذات مقدّس پروردگار خبر میدهند كلمات خدا هستند، و آیات خدا هستند. تمام موجودات كلمات الله مى‌باشند، و این كتاب كه حاوى تمام این كلمات است كتاب مبین است. و چون كتاب و نامه عمل هر فرد از روى آن نوشته مى‌شود آن را امام مبین گویند، یعنى الگو و اسوه و پیشوا و مقتدا.
لِلّهِ الحَمدُ و لَه الشُّكر، دانستیم كه عالم كتاب و نامه عمل و تطایر كتب و طائر و نظائر اینها چه معنى دارند.
وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ وَ صَلَّى اللهُ عَلَى سَیدِنا سَیدِ الْمُرْسَلینَ مُحَمَّدٍ وَ ءَالِهِ الطّاهِرینَ، بِرَحْمَتِک یا أرْحَمَ الرّاحِمینَ