معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌سرّه می‌باشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانی‌های ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده می‌شود. محوریت این ابحاث روی «باطن‌بودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایه‌گذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذی‌قیمت فرامی‌خواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن به‌میان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیه‌السلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
معاد شناسی ج6
291سُنَّةً سَیئَةً فَلَهُ وِزْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا.1 بطور كلّى و عمومى مى‌توان گفت: «كسى كه سنّت نیكو بگذارد براى اوست پاداش هر كسى كه بدان عمل كند؛ و كسى كه سنّت بد بگذارد براى اوست پاداش هر كسى كه بدان عمل كند.»
كسى كه دین مردم را بُرد، حجاب را از زنان برداشت، تا روز قیامت هر زنى بدون حجاب بیرون برود، و هر زنى بدین جهت در فساد افتد، و هر مردى كه به علّت نگاه به زن عریان به زنا افتد، و هر نفسى كه بواسطه این عمل تباه شود، عین آن گناه و مذلّت براى آن بدعت گذار هست.
در آتش مى‌سوزد و مرتّباً آتشهاى جدید براى او هدیه مى‌آورند، و «مالِك» پاسبان دوزخ پیوسته شعله آتش را مى‌افزاید؛ این به علّت گناهان جدیدى است كه مردم در اثر آن بدعت‌ها مرتكب میشوند. هر چه آن مسكین در میان آتش فریاد زند: دیگر این چه عذاب‌هاى تازه‌اى است؟ اى خدائى كه مى‌گوئى من ظلم نمى‌كنم! این عذاب‌هاى جدید براى چیست؟ این چه دستگاهى است كه راه انداخته‌اى؟ من مى‌سوزم! آن آتشهاى جهنّم كه در اثر أعمال من به من دادى مگر كم بود كه اینها را پیوسته مى‌افزائى؟! و دائماً از دنیا
- «بحار الانوار» طبع اسلاميّه، ج ٧١، ص ٢٥٨؛ ج ٧٤، ص ٢٠٤؛ ج ٧٧، ص ١٠٦ [١٠٤] و ص ١٦٦ [١٦٤]؛ و ج ١٠٠، ص ٧ و ص ٢٣ با مختصر اختلافى در لفظ؛ و نيز اين روايت در ج ٣ از همين مجموعه «معادشناسى» ص ٢٢٥ با ذکر برخى ديگر از مصادر آن آمده است. (م)