
معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
معاد شناسی ج6
273وَ كُلَّ سَیئَةٍ أَمَرْتَ بِإثْبَاتِهَا الْكِرَامَ الْكَاتِبِینَ؛ الَّذِینَ وَكَّلْتَهُمْ بِحِفْظِ مَا یكُونُ مِنِّى، وَ جَعَلْتَهُمْ شُهُوداً عَلَىَّ مَعَ جَوَارِحِى، وَ كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِیبَ عَلَىَّ مِنْ وَرَائِهِمْ وَ الشَّاهِدَ لِمَا خَفِىَ عَنْهُمْ.1
«خدایا بیامرز بر من هر سیئه و گناهى را كه انجام دادهام! آن گناهانى را كه تو فرشتگان بزرگوار نویسنده خود را امر فرمودى كه آنها را ثبت كنند؛ آن كرام كاتبین كه بر حفظ من و أعمال من و بر ثبت و ضبط آثار من گماشتهاى، و آنان همه را ثبت كردند، و تو آنان را به همراه جوارح من گواهانى بر من قرار دادهاى. و همچنین بیامرز گناهانى را كه به علّت نهایت دقّت و خِفاء، از دست آن فرشتگان گذشت و آنها نتوانستند ثبت كنند ولى تو ثبت كردى! از نظر تو پنهان نشد! تو بر فراز آن فرشتگان مراقب من بودى و شاهد بر آنچه از آنان مخفى بود!»
خداوند، نیات قلبىِ بسیار دقیق را كه قابل ادراك ملائكه نیست، مىبیند و ضبط مىنماید
چون فرشتگان ثبت و ضبط كننده أعمال، تمام أعمال ظاهرى را یادداشت مىكنند، و أعمال باطنى را نیز یادداشت مىكنند، ولى بعضى از نیتهائى كه در درون و عمق قلب است به اندازهاى دقیق و رقیق و لطیف است كه قابل ادراك ملائكه نیست، و نه با این چشم ظاهر و نه با آن چشم باطن فرشتگان نمىتوانند ببینند. امّا خدا مىبیند، و از نظر او چیزى پنهان نیست. چرا؟ چون: كُنْتَ أَنْتَ
- اين جمله از فقرات دعاى کميل است که شيخ طوسى در «مصباح» از ص ٥٨٧ تا ص ٥٩٢، و نيز کفعمى در «مصباح» خود و در «البلد الامين»، و سيّد ابن طاووس در «إقبال»، و مجلسى در «زاد المَعاد» آن را روايت کردهاند.
