
معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
معاد شناسی ج6
272آثار و خصوصیاتى كه بوده و داشته است، در هر نقطه از مكانها و در هر لحظه از زمانها با تمام قرائن حافّه، و جماعتهائى كه انسان با آنها سر و كار داشته یا خلوتهائى كه داشته، و اخلاق و صفاتى كه داشته و ملكاتى كه دارا بوده و نیتهائى كه براى انجام أعمال از او پدید مىآمده است، همه و همه را باز شده مىبیند و میخواند.
میگویند: بیا این كتاب، نامه عمل خود تست! متعلّق به تست! آنوقت انسان نگاه میكند به این نامه؛ از طرفى مىبیند كه مال خودش مىباشد، و از طرفى هیچ باور نمىكند كه این نامه اینقدر دقیق بوده و هر صغیره و كبیره را یادداشت كرده، و چیزهائى را كه اصلًا بنظر انسان نمىرسید یادداشت كرده؛ آنهم نه با قلم و مداد و مركّب بر روى كاغذ؛ بلكه در عالم تكوین با قلم تحقیق و واقعیت نوشته و نفسِ عملِ انسان را برداشته و ضبط كرده و عین وجود انسان را با عمل او تحویل میدهد، بطورى كه عمل انسان با خود انسان، خارج از آن نفس ناطقه و روحى كه دارد تماشا میكند نیست؛ بلكه مىبیند كه این أعمال مال خودش است و آثار خودش است و بر این أعمال علم دارد به علم حضورى نه به علم حصولى. آنجا جاى تعجّب است، انسان تعجّب میكند این چقدر عجیب است! این نامه یادداشت شده چقدر دقیق است! هیچ به عقل انسان نمىرسید كه تا این حدّ دقیق یادداشت كند، و اینقدر دستگاه ثبت و ضبط دقیق باشد؛ چون خدا إحصاء میكند، و این نامه به أمر او و در زیر نظر او ترتیب یافته است.
أمیر المؤمنین علیه السّلام عرض میكند:
