اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

معاد شناسی ج6

45٬549
اعتقادات
جلد ها

کتاب شریف «معاد‌ شناسی» از آثار نفیس علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌سرّه می‌باشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانی‌های ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده می‌شود. محوریت این ابحاث روی «باطن‌بودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایه‌گذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذی‌قیمت فرامی‌خواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن به‌میان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیه‌السلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان

سرای جاوید

معاد شناسی ج6

226
  •  و نیز فرموده است: وَ تَرَى الْأَرْضَ هامِدَةً1 فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَیهَا الْماءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ وَ أَنْبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِیجٍ‌ ـ تا آنكه میفرماید: وَ أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ.2

  •  «و مى‌بینى تو زمین را كه به صورت خشك و بدون گیاه درآمده است، و ما چون آب را بر آن فرود آوریم به حال اهتزاز و حركت درآید و نموّ كند و از هر نوع با طراوت و زیبا در آن بروید ... و بدرستى كه خداوند افرادى را كه در قبرها هستند مبعوث میكند».

  • آیات قرآن در مورد حشر جمیع موجودات‌

  •  و درباره حشر جمیع موجودات فرماید:

  •  وَ يَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبالَ وَ تَرَى الْأَرْضَ بارِزَةً وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً* وَ عُرِضُوا عَلى‌ رَبِّكَ صَفًّا.3

  •  «و در روزى كه ما كوه‌ها را به حركت و سیر در مى‌آوریم و مى‌بینى تو زمین را روشن و ظاهر، و ما تمام افراد را محشور مى‌سازیم و از یك نفر از آنها دریغ نمى‌كنیم، و همه آنها بصورت صفّ كشیده بر پیشگاه پروردگارت عرضه مى‌شوند.»

  •  و نیز فرماید: إِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْأَرْضَ وَ مَنْ عَلَيْها وَ إِلَيْنا يُرْجَعُونَ‌.4

    1. در دو طبع حروفى و سنگى «أسفار» به جاى لفظ هامِدَة لفظ بارِزَة آورده شده است؛ و اين غلط است چون در قرآن کريم هامدة آمده است.
    2. ذيل آيه ٥ تا آيه ٧، از سوره ٢٢: الحجّ
    3. آيه ٤٧ و صدر آيه ٤٨، از سوره ١٨: الکهف
    4. آيه ٤٠، از سوره ١٩: مريم
/ 4