معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌سرّه می‌باشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانی‌های ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده می‌شود. محوریت این ابحاث روی «باطن‌بودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایه‌گذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذی‌قیمت فرامی‌خواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن به‌میان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیه‌السلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
معاد شناسی ج6
148شما فرض كنید: یك استكان آب دارید و آن را داخل در طشت آبى میریزید، در این صورت آن یك استكان صورت وجودى را حفظ نمى‌كند و بالإجبار از دست میدهد و با آب دوّم و سوّم و مجموعه آب یكصد استكان و بیشتر كه آب طشت را تشكیل داده است، مجموعاً یك شكل واحد به خود میگیرند.
شما دائماً یكى یكى به استكانهاى آب اضافه نمائید، مى‌بینید كه آن صورت و حجم استكان اوّل در این طشت مشخّص نیست! با آب دوّم و سوّم و چهارم بطورى ممزوج میگردد كه به‌هیچ‌وجه اثرى از آن نیست، بلكه تمام آب‌ها حدود وجودى و شخصیت خود را از دست داده و فقط بصورت یك طشت آب با شكل و حجم مخصوص درآمده‌اند.
عیناً حال نطفه كه مبدأ وجود انسان است اینچنین مى‌باشد، آن اضافاتى كه به یك قطره نطفه بلكه به یك اسپرم از آن، زیاده میگردند جزء اصل میشوند و آن حدّ اوّلیه رها میگردد.
و دائماً و پیوسته نطفه در اثر تحوّلات و تبدّلات، حالات جدیدى به خود میگیرد تا جنین متولّد میگردد.
بَلْ هُمْ فِي لَبْسٍ مِنْ خَلْقٍ جَدِيدٍ.1
در عالم خلقت این موجودات همواره در حركتند و هر روز یك
- ذيل آيه ١٥، از سوره ٥٠: ق «بلکه ايشان نسبت به خلقتى جديد در اشتباه هستند.» اشتباه ايشان اينست که آناً فآناً در خلق جديدى هستند و اين را ادراک نمى‌کنند.