
معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
معاد شناسی ج6
53الْقَوْلُ فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ إِنَّهُمْ كانُوا خاسِرِينَ.1
«و آن فرزندى كه چون پدر و مادرش او را دعوت به ایمان به خدا و رسول خدا و عالم معاد میكردند، گفت: افّ باد بر شما! آیا شما دو تن مرا وعده میدهید كه من پس از مرگ سر از قبر بیرون مىآورم و زنده میشوم و محشور میگردم، درحالىكه چه بسیار از طائفهها و امّتها قبل از من مردند و هیچكدام از قبرها خارج نشدند، و یا آنكه چه بسیار از امّتها قبل از من بمردند و آنان انكار معاد و بعث را مىنمودند؟!
و پدر و مادر به خداوند استغاثه نموده و براى نجات فرزند طلب كمك میكردند و به فرزند مىگفتند: واى بر تو! ایمان بیاور به گفتار خدا و به گفتار رسول خدا و به بعث و نشر و حشر؛ زیرا وعده خدا حقّ است.
و آن فرزند در پاسخ مىگفت: این قرآن و آنچه شما مرا به آن دعوت مىكنید، غیر از حكایات و افسانهها و بافتههاى پیشینیان، چیز دیگرى نیست.»
سپس قرآن میگوید:
«اینان كسانى هستند كه كلمه ضلال و عذاب خدا بر آنان ـ در زمره امّتهائى كه قبل از آنان از جنّ و انس آمدند و مردند زده شده، و بر گمراهى مهر شدهاند و حقّاً از طائفه زیانكارانند
- ». آيه ١٧ و ١٨: از سوره ٤٦: الاحقاف
