اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

معاد شناسی ج6

0
اعتقادات
جلد ها

کتاب شریف «معاد‌ شناسی» از آثار نفیس علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌سرّه می‌باشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانی‌های ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده می‌شود. محوریت این ابحاث روی «باطن‌بودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایه‌گذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذی‌قیمت فرامی‌خواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن به‌میان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیه‌السلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان

معاد شناسی ج6

42
  •  و این دلیل بر آنست كه فقط خداوند حقّ است و او مردگان را زنده میكند و او بر هر چیز قدرت دارد و تواناست؛ و دلیل بر آنست كه ساعت قیامت فرا میرسد و شكّى در آن نیست و خداوند آنان را كه در قبرها خوابیده‌اند بر مى‌انگیزاند.»

  • اطلاق اسم باران بر افاضه حیات بر مردگان از باب تمثیل است‌

  •  البتّه معناى این آیه شریفه و دو حدیث گذشته این نیست كه بارانى كه از آسمان مى‌بارد و به سبب آن مردگان حیات میگیرند مانند همین بارانى است كه ما مشاهده مى‌كنیم و بواسطه آن زمین سر سبز و خرّم میگردد.

  •  بلكه این از باب تمثیل است؛ یعنى: همان طورى كه این باران از آسمان كه مى‌آید، زمین را زنده میكند، زمینِ در حال افسردگى و جمود و سردى را، كه اگر كسى از سابقه طراوت درختها و ریزش آبشارها و سر سبزى بستانهایش خبر نداشت، اصلًا گمان نمى‌كرد و باور نمى‌نمود كه این زمین دوباره زنده شود و این درختهاى كهن كه بصورت كُنده‌هاى هیزم در آمده و در میان بیابان، لخت و عریان و بدون اثر و خاصیت قرار گرفته‌اند دوباره سبز و خرّم گردند و یك دنیا از اثر و حركت و خاصیت و بهجت تقدیم افراد بشر نمایند، ولى مى‌بینیم خداوند بارانى از آسمان میفرستد و موجب زندگى و حیات و دمیدن روح نوینى در شریانهاى زمین میگردد؛ همینطور یك بارانى داریم كه موجب حیات مردگان مى‌شود؛ این نسبت به خود، آن نسبت به خود.

  •  در این باران پروردگار عظیم الشّأن این اثر را قرار داده است كه‌