
معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
معاد شناسی ج6
33٧ ـ به تعداد یكایك برهم نهادن چشمها، خدائى جز خدا نیست.
٨ ـ خدائى جز خدا نیست، در شب كه میگذرد و سیاهیش عالم را میگیرد، و در صبح كه میدرخشد و نور میدهد.
٩ ـ به تعداد یكایك بادهائى كه در بیابانها و سنگها مىوزد، خدائى جز خدا نیست.
١٠ ـ خدائى جز خدا نیست، از امروز تا روزى كه در صور دمیده شود و قیامت بر پا گردد.
هر موجودى و هر ذرّهاى نشان دهنده ذات و اسم و صفت خداست در حدّ استعداد خود
هر گُلى كه میروید و هر ذرّهاى و هر سنگى و هر ریزه ماسهاى كه باد در فضا منتشر میكند لا إلَهَ إلّا الله است و نشان دهنده ذات او و اسم او و صفت اوست، منتهى در حدّ استعداد و ظرفیت خود.
پس تمام عالَم لا إله إلّا الله است: عالم مُلك و ملكوت.
اوّلین ذكرى كه میگوئیم لا إله إلّا الله است، در موقع اسلام آوردن لا إله إلّا الله است، وقت مردن هم لا إله إلّا الله است.
ولى افسوس كه انسان معناى این ذكر را نمىفهمد و با تأمّل و دقّت تفسیرش را پىجوئى نمىكند و به زبان نمىآورد، وقتىكه از دنیا رفت و جنازهاش را برداشتند بر جنازه او میخوانند: لا إله إلّا الله.
یعنى اى مرده مسكین، حالا فهمیدى كه لا إله إلّا الله است؟ فهمیدى كه غیر از خدا معبودى نیست؟! مؤثّرى نیست؟!
در زندگى هر چه به تو گفتند: لا إله إلّا الله، نفهمیدى! و از استكبار و شخصیت طلبى بیرون نیامدى! و از استقلال منشى و
