معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
مرتب سازی:
معاد شناسی ج6
32لَا إلَهَ إلَّا اللهُ عَدَدَ الْحَجَرِ وَ الْمَدَر. (٦)
لَا إلَهَ إلَّا اللهُ عَدَدَ لَمْحِ الْعُیونِ. (٧)
لَا إلَهَ إلَّا اللهُ فِى اللَیلِ إذَا عَسْعَسَ وَ الصُّبْحِ إذَا تَنَفَّسَ. (٨)
لَا إلَهَ إلَّا اللهُ عَدَدَ الرِّیاحِ فِى الْبَرَارِى وَ الصُّخُور. (٩)
لَا إلَهَ إلَّا اللهُ مِنَ الْیوْمِ إلَى یوْمِ ینْفَخُ فِى الصُّورِ. (١٠)1
١ به تعداد یكایك شبها و روزگارها، خدائى جز خدا نیست.
٢ ـ به تعداد یكایك موجهاى دریاها، خدائى جز خدا نیست.
٣ ـ خدائى جز خدا نیست؛ و رحمت او مورد پسند و انتخاب است از چیزهائى را كه مردم گرد مىآورند.
٤ ـ به تعداد یكایك خارها و درختها، خدائى جز خدا نیست.
٥ ـ به تعداد یكایك موها و كُركها، خدائى جز خدا نیست.
٦ ـ به تعداد یكایك سنگها و كلوخها، خدائى جز خدا نیست.
- اين تهليلات را شيخ طوسى در «مصباح المجتهد» طبع سنگى، ص ٤٦٧ و شيخ صدوق در «ثواب الاعمال» طبع سنگى، ص ٤١ و ٤٢ آوردهاند و سيّد ابن طاووس در «إقبال» ص ٣٢٤، از أمير المؤمنين با سند خود از أبى جعفر ابن بابويه از کتاب ابن أشناس و غيره روايت کرده است که در دهه اوّل ماه ذوالحجّة الحرام در هر روز از روزهاى آن خوانده ميشود، و ثوابهاى بسيار عجيب براى آن نقل کرده است. و مرحوم مجلسى در «زاد المعاد» طبع قديم (سنه ١٢٧٢ ه ق) با خطّ أحمد بن محمّد تبريزى، ص ٨٦ از شيخ طوسى و ابن بابويه و سيّد ابن طاووس ذکر کرده و مفصّلًا ثوابهاى آن را نيز آورده است. (در نسخه «زاد المعاد» طبع مرحوم حاج شيخ فضل الله نورى (سنه ١٣٢١ ه ق) به خطّ مصطفى نجمآبادى، ص ١٩٨ و «إقبال الاعمال» طبع سنگى، ص ٣٢٤، و البرارى ضبط نمودهاند.- م)