
معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
معاد شناسی ج6
18ما میگوئیم: جریان الكتریسته باید از سیم عبور كند و الكتریسته را نیز بواسطه امر فیزیكى یا شیمیائى، چون حركت و اصطكاك، و یا چون فعل و انفعال پدید آوریم؛ یعنى بواسطه دینام یا پیل ایجاد دو قطب مثبت و منفى الكتریكى بنمائیم، و چه و چه بشود، همه را تعریف مىكنیم، نقشه مدارش را هم مىكشیم، و سپس میگوئیم: حالا باور دارید؟
میگوئید: تصدیق دارم و لیكن یقین و سكون خاطر براى من نیست!
میگوئیم: آقا خودت یك ظرفى را بردار و قدرى آمونیاك در آن بریز و دو زغال به عنوان دو قطب در آن بگذار و دو رشته سیم از زغالها به لامپ بیاور و كلید رابط در سر راه قرار بده، مىبینى كه چراغ روشن مىشود.
شما این كارها را با دست خود انجام میدهید، مىبینید كه چراغ روشن میگردد.
معجزات انبیاء ناشى از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا
تمام معجزات انبیاء: از مرده زنده كردن، و كور مادرزاد شفا دادن، و مرض پیسى را بهبودى بخشیدن، و ید بیضاء، و عصا را اژدها نمودن، و شقّ القمر و غیر از اینها همه و همه از حیطه اراده و نفوس آنان خارج نیست.
اینچنین نیست كه خود را جدا و منفصل از حول و مشیت الهى بدانند و سپس دعا كنند: خدایا تو ماه را دو نیمه كن! و این عصا را اژدها كن! این شیر كه بر روى پرده منقوش است، او را بر مسخره
