
معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
معاد شناسی ج6
92تخم مرغى را كه انسان میخورد، فعلًا مركّب از سفیده و زرده است؛ بعد از آن این تخم مرغ در زیر بال و پر مرغ تبدیل به خون بسته مىشود و سپس تبدیل به جوجه میگردد؛ وقتى تبدیل به جوجه شد، دیگر تخم مرغ نیست، زرده و سپیده نیست؛ جوجه است.
البتّه در آن تخم مرغ و در این جوجه یك مادّه مشتركى هست، نه اینكه آن تخم مرغ بكلّى از بین رفته است و یك جوجهاى جدیداً جدا خلق شده است؛ همان تخم مرغ تبدیل به جوجه گردیده است؛ ولى تخم مرغ تا وقتى كه زرده و سفیده است، جوجه نیست؛ وقتى جوجه شد، زرده و سفیده نیست.
این صورتها یكى به دنبال دیگرى روى این مادّه در مىآید و متعاقب یكدگر است؛ ولى آنچه موجود را مشخّص میكند و اسم میدهد و داراى خواصّ و اثر مىنماید و ماهیات را از هم منفكّ و متمایز میگرداند، مادّهاش نیست، صورتش مىباشد.
آنچه تخم مرغ را تخم مرغ میكند، زرده و سفیده است در این حالت فعلى و خصوصیات فعلى؛ بعد كه جوجه میشود، این موجودیت مبتنى بر اساس این تشخّص فعلى كه همان جوجه بودن
