معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
مرتب سازی:
معاد شناسی ج6
60روى هوا كه انسان نمىتواند صورت نقش كند، روى آب كه نمىتواند صورت نقش كند.
اگر بدنى باشد، در این بدن قواى متخیله و متفكّره و احساسات و عواطف و غیرها هست، و اگر بدن از بین برود، قوّه خیال و حسّ مشترك هم بدنبال آن از بین میروند.
و چون بدن از بین برود، دیگر عالمى نمىتوانیم تصوّر كنیم كه آن عالم قائم به پاى خود، و روى ساق خود ایستاده باشد، و از آن صور مبتهجه لذّت ببرد، و یا از آن صور منكّره و زشت، در عذاب و اذیت باشد.
و محصّل مطلب آنكه: جهنّم و بهشت (مثالى) بواسطه تصوّرات ذهن است، و ذهن متوقّف است بر وجود بدن، اگر بدنى نباشد ذهنى هم نیست.
اینطور استدلال كردهاند.
بعضى جواب دادهاند كه: چون خداوند بدن را از بین مىبرد، ممكن است یك بدن دیگر درست كند و آن صورتها و احساسها قائم به آن بدن باشند.
بعضى از متكلّمین جواب دادهاند كه: همان بدنى را كه از بین برده است با تمام آن شرائط، خداوند اعاده میكند، و اعاده معدوم مىنماید؛ و این از براى خدا كار مهمّى نیست.
و همچنین پاسخهاى دیگر نیز دادهاند كه همه اینها مخدوش و غیر قابل قبول است