معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
مرتب سازی:
معاد شناسی ج6
50و لذا وجود این درختها در جنگل موجب خطر آتش سوزى است. چون به مجرّد آنكه بادى بوزد، برگهایشان به هم سائیده میگردد و مانند فندك آتش میزند، و چون این درخت آتش گرفت تمام جنگل در اثر مجاورت مىسوزد.
آن خدائى كه براى شما از درخت سبز آتش آفرید فَإِذا أَنْتُمْ مِنْهُ تُوقِدُونَ و شما از آن آتشگیرانه میگیرید.
سابقاً كه در منازل نفت و بنزین و كبریت نبود، براى روشن كردن از سنگ چخماق استفاده میكردند: دو قطعه از آن را به هم میزدند، جرقّهاى میزد، فتیلهاى را با آن روشن میكردند، و پس از آن با آن فتیله هر چه را میخواستند روشن میكردند، هیزم را آتش میزدند و غذا مىپختند.
یا از همین چوبهاى مرخ و عفار در خانهها مىآوردند، و چون میخواستند آتشى افروزند، دو قطعه از آن را بهم مىزدند، مانند كبریت آتش مىشد؛ فَإِذا أَنْتُمْ مِنْهُ تُوقِدُونَ.
شگفتى نظام خلقت بیش از شگفتى معاد و حشر است
أَ وَ لَيْسَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ بَلى وَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ.1
آیا آن كسى كه آسمانها و زمین را آفریده است قدرت ندارد كه مثل این مردم را خلق كند؟ آدمى چقدر باید بى انصاف باشد، این خلقت آسمانها و زمین و این صنایع بدیع و این گردشها و حركتها و این تبدّلات و تغیرات و این نظام عجیب و بُهت انگیز و حیرتزا را
- آيه ٨١، از سوره ٣٦: يس