معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
مرتب سازی:
معاد شناسی ج6
255مثالى برزخى است) جدّاً شریف است چون بساطت نفسانیه دارد، با این تفاوت كه نفس انبساطش از آن بیشتر است و بدان محیط است و با كمك عقل در آن آثار عجیبى میگذارد، و از همین جهت اشرف و اكرم از هیولا شده است، چون بدان محیط است و صورتهاى عجیبهاى در آن تصویر میكند.
و دلیل بر این، همین عالمِ حسّى است، چون كسى كه این عالم را ببیند تعجّبش زیاد میگردد، در وقتى كه بزرگى و زیبائى و شرف و حركت متّصل و دائم و سارى و جارى آن را ببیند چه حركتهاى ظاهر و چه پنهان، و ارواحى را كه در این عالم سكونت دارند از حیوان و هوا و نبات و سائر چیزها، مشاهده كند.
و هنگامى كه این اشیاء حسّى را در این عالم سِفلى حسّى دید، باید با بصیرت عقلش به عالم اعلائى كه این عالم، مثال آنست بالا برود و چشمش را بر آن عالم حقّ افكند، در آن وقت تمام اشیائى را كه در این عالم دیده است در آنجا خواهد یافت، با این تفاوت كه در آنجا تمام اشیاء، عقلى و دائم و متّصل، و داراى فضائل و حیات پاك و خالص مىباشند بدون آنكه مختصرى از چركیها و كثافات در آن باشد، و در آنجا خواهد دید كه تمام اشیاء از جهت نورى كه بر آنها مىتابد مملوّ و سرشار از عقل و حكمت هستند.
و هر یك از آن چیزها میكوشد تا به درجه صاحبش ترقّى كند و به نورى كه از نور اوّل بر آن عالم مىتابد نزدیك شود.
و آن عالم به تمام اشیائى كه دائمند و نمىمیرند محیط است و