
معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
معاد شناسی ج6
239چون عروجشان پنجاه هزار سال است و باید نزولشان نیز پنجاه هزار سال باشد، بنابراین از نقطه اوج تا نقطه حضیض در قوس نزول و از نقطه حضیض به نقطه اوج، یكصد هزار سال طول خواهد كشید و دوره حركت خاتمه پیدا میكند.
و على هذا، دوره قوس نزول و صعود ملائكه جزئیه هزار سال، و دوره قوس نزول و صعود روح و ملائكه مقرّب یكصد هزار سال خواهد بود.
حالا اگر بخواهیم شرح و بسط دهیم كه سال یعنى چه؟ و نزول یعنى چه؟ نه فعلًا كیفیت بحث ما بدین منوال اقتضا دارد و نه اینكه حقیقتش را خودمان فهمیدهایم؛ اینها از أسرار قرآن كریم است.
پرسش مؤلّف از علّامه طباطبائى در مورد كیفیت نزول و مقدار زمان نزول ملائكه
من یاد دارم در حدود ده سال قبل، از معناى این آیه و از كیفیت نزول و سرّ تقدیر به پنجاه هزار سال، از حضرت استاد ما: علّامه طباطبائى مُدَّ ظلُّه پرسیدم، گفتند: نمیدانم.
عرض كردم: آیا زمان نزول بقدر زمان عروج است؟ و اصولًا در عوالم ربوبى زمان نیست، مراد از پنجاه هزار سال آیا از عالم امر و صورت است به دنیا كه زمانى است؟ گفتند: نمیدانم.
و خلاصه هر چه در این موضوع بحث شد، گفتند: نمیدانم.
و جدّاً هم میفرمودند نمیدانم. ما هم نمیدانیم. العِلمُ عِندَ الله.
این هم راجع به عروج ملائكه جزئیه و حشر آنها به اندكاك و حضور در ارواح ملائكه مقرّب و بالاخره در روح اعظم، و از آنجا بواسطه آنها حشر و فناى در ذات حضرت أحدیت
