معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
مرتب سازی:
معاد شناسی ج6
238«خداوند امر را از آسمان بسوى زمین تدبیر میكند و سپس آن امر بسوى خداوند صعود میكند در یك دورهاى1 كه هزار سال طول مىكشد، از همین سالهائى كه شما مىشمرید!»
نه از سالهاى لاهوتى و نه از سالهاى جَبَروتى و نه از سالهاى ملكوتى، بلكه از همین سالهاى طبیعى كه شما شمارش مىكنید!
این نزول ملائكه است از عالم امر به دنیا و انجام مأموریت و بازگشت آنها بسوى خداوند.
یعنى: پائین آمدن و نزول آنها پانصد سال طول مىكشد و بازگشت و صعود آنان نیز پانصد سال، و بنابراین مجموعاً هزار سال خواهد شد.
و بنابراین، نزول روح اعظم و ملائكه كلّیه مقرّب الهیه از ذات اقدس حضرت احدیت بسوى عالم قَدَر و از آنجا به عوالم فرشتگان جزئیه و مأمور به تدبیر امور، و از آنجا به عالم طبیعت، و تمام كردن قوس نزول را در عوالم كثرت، و پس از آن عروج و بالا رفتنشان در قوس صعود و رسیدن به نقطه اوج و طىّ تمام عوالم در بین راه، و تمام كردن دو قوس دائره؛ مجموعاً یكصد هزار سال بطول مىانجامد
- يک روز از عالم ربوبى، دوره ايست که مقدارش هزار سال است از همين سالهاى معمولى. خداوند در قرآن کريم ميفرمايد: وَ إِنَّ يَوْماً عِنْدَ رَبِّک کأَلْفِ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ. «و بدرستى که يک روز در نزد پروردگار تو مثل هزار سال است از سالهائى که مىشمريد.» (آيه ٤٧، از سوره ٢٢: الحجّ)