
معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
معاد شناسی ج6
236و مقرّبین كه به دنبال پیامبران و امامان حركت نموده و بدان فوز عظیم و مقام توحید نائل آمدهاند.
فناء ارواح جزئیه انبیاء عظام و ائمّه كرام و مقرّبین در ذات حقّ
بارى، فنا و حشر روح اعظم و ملائكه مقرّب در ذات خداست؛ و حشر و فناى ارواح جزئیه انسان كه مدبّر بدن و طبیعتند، در همان بدئیست كه از آنجا آمدهاند و متفرّع شدهاند.
ارواح جزئیه انبیاء عظام و ائمّه كِرام و مقرّبین ذوى العزّ و الإكرام، در روح اعظم فانى میگردند.
چون آنها فانى میشوند در روح اعظم، و روح اعظم فانى میگردد در ذات حقّ، و فانىِ در فانىِ در چیزى، فانى در آن چیز است؛ پس همه فانى در ذات حقّ هستند.
آن روح اعظم و ملائكه مقرّب در لسان اخبار به تعبیرات مختلفى ذكر شدهاند، چون: أوَّلُ ما خَلَقَ الله و یا عالَم قضاء و یا امُّ الكِتاب و یا لَوْح محفوظ.
و هر موجودى كه بخواهد با اندازه و شكل معین پدید آید، از آنجا مقدَّر میشود و اندازه میگیرد؛ یعنى عالم قضاء كلّیه الهیه تقدیرات او را پدید مىآورد، و آن موجود در عالم پائینترى كه عالم تقدیر است، اندازه و شكلش مشخّص میگردد و پس از آن در عالم پائینترى لباس هستى و تحقّق در بر میكند.
آن «عالم قَدَر» كه آن را لوح مَحو و إثبات نیز گویند، معاد و حشرش در عالم بالاى خود یعنى در «عالم قضاء» خداوند است.
اینها دریاهاى وسیع از خزائن علم و قدرت و حیات هستند كه
