
معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
معاد شناسی ج6
226و نیز فرموده است: وَ تَرَى الْأَرْضَ هامِدَةً1 فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَیهَا الْماءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ وَ أَنْبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِیجٍ ـ تا آنكه میفرماید: وَ أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ.2
«و مىبینى تو زمین را كه به صورت خشك و بدون گیاه درآمده است، و ما چون آب را بر آن فرود آوریم به حال اهتزاز و حركت درآید و نموّ كند و از هر نوع با طراوت و زیبا در آن بروید ... و بدرستى كه خداوند افرادى را كه در قبرها هستند مبعوث میكند».
آیات قرآن در مورد حشر جمیع موجودات
و درباره حشر جمیع موجودات فرماید:
وَ يَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبالَ وَ تَرَى الْأَرْضَ بارِزَةً وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً* وَ عُرِضُوا عَلى رَبِّكَ صَفًّا.3
«و در روزى كه ما كوهها را به حركت و سیر در مىآوریم و مىبینى تو زمین را روشن و ظاهر، و ما تمام افراد را محشور مىسازیم و از یك نفر از آنها دریغ نمىكنیم، و همه آنها بصورت صفّ كشیده بر پیشگاه پروردگارت عرضه مىشوند.»
و نیز فرماید: إِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْأَرْضَ وَ مَنْ عَلَيْها وَ إِلَيْنا يُرْجَعُونَ.4
- در دو طبع حروفى و سنگى «أسفار» به جاى لفظ هامِدَة لفظ بارِزَة آورده شده است؛ و اين غلط است چون در قرآن کريم هامدة آمده است.
- ذيل آيه ٥ تا آيه ٧، از سوره ٢٢: الحجّ
- آيه ٤٧ و صدر آيه ٤٨، از سوره ١٨: الکهف
- آيه ٤٠، از سوره ١٩: مريم
