معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
مرتب سازی:
معاد شناسی ج6
225از براى انسان حشرى است مناسب با او، و از براى شیاطین مناسب آنها، و از براى حیوانات مناسب با آنها، و از براى نباتات و جمادات بحسب آنها.
همچنان كه خداوند تعالى درباره حشر افراد انسان میفرماید:
آیات قرآن در مورد حشر انسانها، شیاطین، حیوانات و نباتات
يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً* وَ نَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ إِلى جَهَنَّمَ وِرْداً.1
(روز قیامت) روزى (است) كه ما مردمان متّقى و پرهیزكار را بسوى خداوند رحمن مجتمعاً مىبریم، و مردمان مجرم و گناهكار را بسوى جهنّم روانه مىسازیم.»
و درباره حشر شیاطین فرموده است: فَوَ رَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَ الشَّياطِينَ2. «پس سوگند به پروردگار تو كه ما این دسته از مردم و شیاطین را محشور مىگردانیم.»
و درباره حشر حیوانات فرموده است:
وَ إِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ.3
«و در آن زمانى كه حیوانات وحشى محشور مىشوند.»
و نیز فرموده است: وَ الطَّيْرَ مَحْشُورَةً كُلٌّ لَهُ أَوَّابٌ.4
و درباره حشر نبات فرموده است: وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ يَسْجُدانِ.5 «و گیاه و درخت، سجده خدا را مىنمایند.»
- آيه ٨٥ و ٨٦، از سوره ١٩: مريم
- قسمتى از آيه ٦٨، از همان سوره
- آيه ٥، از سوره ٨١: التّکوير
- آيه ١٩، از سوره ٣٨: ص
- آيه ٦، از سوره ٥٥: الرّحمن