معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
مرتب سازی:
معاد شناسی ج6
185صحّت این حسّ بجوئید از طبیب *** صحّت آن حسّ بجوئید از حبیب1 چون آن عالم، عالم تُبْلَى السَّرائِرُ است، مخفیات آشكار مىشود.
نماز در آنجا هست ولى به شكل قیام و قعود نیست، این شكل قیام و قعود شكل مُلكى آنست، در آنجا نماز بصورت ملكوتیش ظاهر میشود. حال، ملكوت نماز در اینجا چطور بوده؟ آیا از روى اخلاص بوده؟ از روى توجّه به خدا بوده؟ غرق و محو جمال خدا بوده؟ در آنجا هم بهمان صورت ملكوتى بارز و آشكار است، در آنجا نماز صورتى دارد كه از أفهام و عقول بالاتر است.
یك وقت نماز كه خوانده شده است براى وصول به بهشت و حورالعین و قرب به آنها بوده است، صورت ملكوتىاش همان بهشت و حورالعین است؛ دیگر در آنجا نماز به معناى واقعى آن نیست؛ حورالعین و بهشت و آن لذّتهاى نفسانى است؛ به همان میرسد.
در صورتى كه نماز در اینجا از روى ریا و خودنمائى خوانده شود، در آنجا به صورت مار و عقرب و آتش است. چون براى غیر خدا بوده و عمل حرامى را انجام داده است، و ریا در عبادت حرام است.
- «منظومه» سبزوارى، طبع ناصرى، حاشيه صفحه ٣٣٥؛ و اشعار از ملّا محمّد عارف رومى است که در «مثنوى» طبع ميرخانى، بيت اوّل در ج ٢، ص ١٠٧، و دو بيت ديگر در ص ٩ از جلد اوّل مىباشد (و در آن مصرع دوّم از بيت اوّل بدين صورت: «آن چو زرّ سرخ و اين حسها چو مس» و مصرع دوّم از بيت دوّم نيز بدين صورت: «صحّت آن حسّ ز تخريب بدن» آمده است.- م