
معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
معاد شناسی ج6
181ما تا به حال زندهایم، از حالا به بعد ممكن است معدوم بشویم و بكلّى فانى و نابود گردیم، ولى وجودى كه تا بحال پیدا كردهایم دیگر قابل عدم نیست؛ شما نمىتوانید چیز موجود شده را معدوم كنید در همان زمانى كه موجود شده است؛ در زمان بعد معدومش مىكنید، كتابچه را مىسوزانید، نوشتهاش را محو مىكنید، آن را در آب مىافكنید؛ امّا در زمانهاى بعدى این كارها انجام مىگیرد؛ در آن زمان كه كتابچه نوشته شد، دیگر آن نوشته آن زمانى، قابل تغییر و تبدیل نیست.
نامه عمل كه نوشته شد، در زمان بعد ممكن است معدوم گردد، ولى در آن زمان قابل عدم نیست.
از اوّل صبح تا به حال، ما كارهائى را انجام دادهایم، تمام عوالم اگر جمع شوند و دست به دست یكدیگر دهند و بگویند این كارها انجام نشده است، نمىشود؛ انجام دادهایم و لباس هستى پوشید.
خداوند ممكنست نسبت به معاصى مؤاخذه نكند، روى آن أعمال سرپوش بگذارد و زیر حجاب مخفى كند، به فرشتگان بگوید: ننویسید! و یا آنها را با اراده خود از رؤیت و نوشتن اعمال منصرف كند؛ تمام اینها ممكنست؛ ولى نفس عمل معدوم بشود این محال است.
مقدّمه سوّم: هر موجودى از موجودات طبیعى، مُلكى دارد و ملكوتى
مقدّمه سوّم: موجوداتى را كه ما در خارج مشاهده مىكنیم ظاهرى دارند و باطنى. هر موجودى از موجودات طبیعى، جسمى دارد و روحى، مُلكى دارد و ملكوتى.
