
معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
معاد شناسی ج6
147آن؟
میگویند: یك ذرّه از نطفه بوده است كه آن را إسْپرم گویند.
بنابراین انسانى كه در دنیا یا در حال موت وزن بدنش یكصد كیلوگرم است و خداوند او را حشر میفرماید و میخواهد عذاب كند و یا ثواب دهد، باید فقط یك اسپرم از آن را یعنى یك ذرّه نامرئى (یكى از چند میلیون ذرّه در یك قطره) از آن را زنده فرماید؛ و سؤال و جواب و عَرض و صراط و كتاب و حشر و نشر و بهشت و دوزخ همه با این یك اسپرم است، از او یك بدن مىسازند و مورد پاداش قرار میدهند.
شما را به خدا سوگند! آیا شریعت و فلسفه اسلام، این قدر تنگ است كه ما براى دفاع از آن ناچار شویم خود را در این مضیقهها و لاى این چرخ دندهها و این فرضیههاى من درآوردى غلط قرار دهیم؟!
آیا انسان را مادّى و آنهم یك ذرّه نامرئى اسپرم در روز قیامت قرار دادن، لعب و بازى به مقدّسات مقام انسان و جزاء و شریعت و خداوند و عوالم غیب نیست؟!
بعلاوه، شما بیائید اجزاء اصلیه را از فضلیه جدا كنید! این نطفه كه همان یك ذرّه اسپرم است چون در شكم مادر میرود و اجزائى را به خودش ضمیمه میكند، آن اجزاء مثل خودش مىشود نه آنكه آن اسپرم با همان خصوصیت و با همان شخصیت و با همان صورت بحال خودش باقى بماند و سپس چیزهائى به آن اضافه گردد؛ نه، اینطور نیست.
