
معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
معاد شناسی ج6
132اوّل، گفتار خداى تعالى: أَ فَرَأَيْتُمْ ما تُمْنُونَ* أَ أَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخالِقُونَ1.
«پس شما به من خبر دهید از مَنىها و نطفههائى كه در رحمها میریزید! آیا شما آنها را مىآفرینید یا ما آفرینندگان آنها هستیم؟!»
دوّم، گفتار خداى تعالى: أَ فَرَأَيْتُمْ ما تَحْرُثُونَ* أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ.2
«پس شما بمن خبر دهید از آن زراعتهائى كه میكارید! آیا شما آن زراعتها را رشد میدهید و سر سبز مىكنید یا اینكه ما رشد دهنده و سر سبز كنندگانیم؟!»
سوّم، گفتار خداى تعالى: أَ فَرَأَيْتُمُ الْماءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ* أَ أَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ.3
«پس شما مرا آگاه كنید از آبى كه مىآشامید! آیا شما آن را از ابرها پائین آوردید یا ما پائین آورندگانیم؟!»
و چهارم، گفتار خداى تعالى: أَ فَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ* أَ أَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَها أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِؤُنَ.4
«پس شما مرا آگاه كنید از آتشى كه مىافروزید و با آتشگیرانه روشن مىكنید! آیا شما درخت آن را انشاء و ایجاد نمودید یا ما انشاء و ایجاد كنندگانیم؟!»
و سپس مطالبى را از فخر رازى در تفسیر این آیات و تطبیق آن با
- آيه ٥٨ و ٥٩، از سوره ٥٦: الواقعة
- آيه ٦٣ و ٦٤، از همان سوره
- آيه ٦٨ و ٦٩، از همان سوره
- آيه ٧١ و ٧٢، از همان سوره
