
معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
معاد شناسی ج6
117لِهذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصاها وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً وَ لا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً.1
«و روزى میرسد كه ما در آن روز، كوهها را سیر میدهیم و میگردانیم، و تو اى پیامبر! زمین را ظاهر و روشن مىبینى! و ما همه مردم را حشر مىكنیم و از یك نفر از آنان دریغ نمىنمائیم.
و تمام مردم به صورت صفّ در پیشگاه پروردگار تو عرضه میشوند و به آنان چنین خطاب میشود كه: شما در نزد ما تنها آمدهاید به همان قسمى كه ما در وهله اوّل شما را آفریدیم؛ بلكه شما چنین پنداشتید كه ما براى شما وعده گاهى قرار ندادیم!
و كتاب و نامه عمل را قرار میدهند، پس تو اى پیامبر! مىبینى كه مردم مجرم از آنچه در آن موجود است به دهشت و وحشت مىافتند! و میگویند: اى واى بر ما! چه شده است كه این كتاب از ضبط و ثبت هیچ كوچك و بزرگى دریغ ننموده است و همه را إحصاء و شمارش كرده است! و آن اعمالى را كه بجاى آوردهاند همه را حاضر مىنگرند. و پروردگار تو به أحدى از مردم ستم روا نمیدارد».
انسان بهشت یا جهنّم را بدست خود بوجود مىآورد
تمام اعمالى را كه انسان انجام داده، خودش انجام داده است؛ و عین آنها در برابرش حاضر است.
آنوقت همه میدانند كه پروردگار ظلمى ننموده؛ و این أعمال به این صورتهاى قبیحه و زننده، عین اعمالى است كه به دست خود انسان انجام گرفته و انسان پیش فرستاده است؛ جهنّم را به دست
- آيات ٤٧ تا ٤٩، از سوره ١٨: الکهف
