
معاد شناسی ج6
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد ششم از این مجموعه پیرامون «کیفیت حیات در عالم قیامت» و «معنای حقیقی معاد جسمانی» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • زنده شدن در قیامت به واسطۀ اسم «المُحیی» است • ندای حضرت ابراهیم علیهالسلام به مرغان، ندای ملکوتی بود • معجزات انبیاء ناشی از تأثیر نفوس آنهاست به اذن خدا • اذن خداوند در تأثیر نفوس، اذن تکوینی و حقیقی است نه اعتباری • مرگ عبور از این نشئه و موجب تکامل است • اقوال متکلمین دربارۀ اعادۀ موجودات • آراء مختلف در کیفیت معاد جسمانی و روحانی • پاسخ به شبهۀ آکل و مأکول • شخصیت هر انسانی به نفس اوست نه بدن او • دفع شبهات وارده بر معاد جسمانی • نظریۀ بدیعِ مصنف در خصوص معاد جسمانیِ عنصری و ارائۀ برهان بر آن • معنای ازل و ابد • بحثی درباره حشر جمادات، نباتات و حیوانات • کیفیت نامۀ عمل انسان
معاد شناسی ج6
115ظرف دهر و در عالم هستى و حقیقت، تمام اینها را نگاهدارى مىكنند و از آن پاسدارى مىنمایند، گرچه در نزد ما نَفاد و هلاكت پیدا كند و از بین برود، امّا در پیش خداوند عالِم السِّرِّ و الخفیات از بین نمیرود.
آن عملى را كه ما انجام دادهایم، از نزد ما پنهان شد، امّا در نزد خداوند علیم و خبیر حاضر است.
لا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ.1
«از خداوند پنهان نمىشود، به اندازه سنگینى یك ذرّه در آسمانها و نه در زمین.»
مگر نمىفرماید: ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ.2
«هر چیز كه در نزد شماست خرابى و بوار و هلاكت شاملش میشود، و آنچه در نزد خداوند است باقى است.»
همین اعمالى را كه انجام میدهیم دو صورت دارد و دو وجهه دارد: وجهه طبیعى و ظاهرى كه منسوب به ماست، و وجهه ملكوتى و باطنى كه مال خداست.
وجهه ظاهرى پیوسته دستخوش هلاك و فناء و اضمحلال است؛ ولى وجهه باطنى كه وجه اللهى است و ملكوتیست، پیوسته ثابت و در عالم خارج عند الله متحقّق است.
تُبْلَى إذا غِطا زَمانِنا انْخَزَلْ *** مَراتِبُ السَّیالِ مَعْ کلِّ عَمَلْ - قسمتى از آيه ٣، از سوره ٣٤: سبأ
- صدر آيه ٩٦، از سوره ١٦: النّحل
